Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Άλλη μια αστυνομική-δικαστική επιτυχία: Η υπόθεση της Φαίη Μάγιερ

Στις 10/1/2011 συλλαμβάνεται η αναρχική Φαίη Μαρί Μάγιερ. Η σύλληψη μοιάζει περισσότερο με απαγωγή, καθώς κουκουλοφόροι της «αντί»τρομοκρατικής την ακινητοποιούν έξω από το σπίτι της, της φοράνε κουκούλα και την οδηγούν στην Γ.Α.Δ.Α. όπου και ανακρίνεται. Παράλληλα συστήνεται δικογραφία εις βάρος της με την κατηγορία της συμμετοχής της σε τρομοκρατική οργάνωση.


«Παρασκευή 15.00 έγινε η απαγωγή μου, την ώρα που έβγαινα από το σπίτι να πάω στο φροντιστήριο όπου διδάσκω. Τουλάχιστον δέκα άτομα με κουκούλες, αφού μου φόρεσαν κι εμένα κουκούλα, με πήγαν στον 12ο όροφο της Γ.Α.Δ.Α. χωρίς να μου πουν ούτε μια λέξη. Εκεί αφού με ανέκριναν έξι άτομα, μου έδειξαν μια φωτογραφία όπου βρισκόμουν εγώ και ο φίλος και σύντροφος Χρήστος Πολίτης. Με ρώτησαν αν τον γνωρίζω και μόλις τους απάντησα θετικά, ότι είναι ένας ακόμη που έχετε στείλει φυλακή άδικα, ο επικεφαλής διέταξε βαρύγδουπα «κανονικά, πάμε τις διαδικασίες». Με έγδυσαν, με κατέγραψαν, μου έκλεψαν το φανελάκι και τις κάλτσες μου, εννοείται ότι δεν μου είχαν πει καν γιατί κατηγορούμαι και εννοείται ότι καμία σημασία δεν έδιναν στο αίτημα μου για δικηγόρο.»

F. Meyer


Τις επόμενες μέρες, οι γνωστοί σε όλους μας, κοινοί συκοφάντες των ΜΜΕ δεν αργούν να κατασκευάσουν ένα οικογενειακό παρελθόν τρομοκρατίας βαπτίζοντας τη μητέρα της «τρομοκράτισσα» της RAF και τον πατέρα της νεκρό ύστερα από συμπλοκή με την αστυνομία εν μέσω επιχείρησης της ίδιας οργάνωσης. Το θέατρο δεν είχε μεγάλη διάρκεια καθώς δυο μέρες αργότερα ο πατέρας της στέλνει επιστολή στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας πως είναι τελικά ζωντανός και όλο αυτό το καρναβάλι της επιτυχίας των Ελληνικών Αρχών βασίζεται σε απλή συνωνυμία της γυναίκας του με την γερμανίδα αντάρτισσα της RAF.


Κατά την αρχική παραπομπή της σε ανακριτή και εισαγγελέα δεν καθίστατο δυνατή η απόφαση για τη προφυλάκισή της ή μη καθώς δεν υπήρχε συμφωνία. Μετά την παραπομπή της στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθήνας στις 10/2/2011 αποφασίζεται τελικά η προφυλάκισή της με την κατηγορία ότι είχε στο σπίτι της γράμματα Πολιτικών Κρατουμένων.


«Τη ρώτησε η εισαγγελέας γιατί διάβαζε αυτά τα κείμενα και της απάντησα: «μα οποιοσδήποτε θα μπορούσε να τα διαβάσει κυρία εισαγγελέα γιατί είναι δημοσιευμένα στον τύπο» τότε η εισαγγελέας είπε: «εγώ κ. συνήγορε δεν έχω στο σπίτι μου κείμενα τρομοκρατών!» Όταν δε η κατηγορουμένη τους χαρακτήρισε «πολιτικούς κρατούμενους», η απάντηση της εισαγγελέως ήταν «δεν είναι πολιτικοί κρατούμενοι, είναι τρομοκράτες».


Από τη συνέντευξη Τύπου των Συνηγόρων Υπεράσπισης

(όπως το πάνε, σε λίγο θα μας βάζουν φυλακή επειδή ξέρουμε ανάγνωση!)


Να σημειωθεί εδώ ότι αυτοί που η κυρία εισαγγελέας κατονόμασε ως «τρομοκράτες» δεν έχουν καν δικαστεί σε πρώτο βαθμό! Από εκεί και μόνο φαίνεται ξεκάθαρα που έχει γραμμένο η κυρία εισαγγελέας το τεκμήριο αθωότητας (καθένας μας υποτίθεται πως είναι αθώος πριν δικαστεί) και όλες τις άλλες ποινικές και δικονομικές διατάξεις μιας δικαιοσύνης που υποτίθεται πως υπηρετεί.


Στην παρούσα οικονομική και πολιτική συγκυρία το κράτος με συμμάχους τη δικαστική εξουσία και ΜΜΕ προσπαθεί να διασφαλίσει με κάθε τρόπο τη συνέχιση ενός έργου που οδηγεί στην εξαθλίωση όλων μας. Για να μπορέσουν να «πετύχουν» την καταπάτηση των εργασιακών κεκτημένων, την εξαφάνιση του συστήματος δημόσιας δωρεάν υγείας και παιδείας, τη διάλυση των αστικών συγκοινωνιών, το ξεπούλημα της περιουσίας όλων μας και για ένα σωρό άλλα με τα οποία απειλούμαστε ανοιχτά σήμερα, απαιτείται μια κοινωνία αφοπλισμένη και φοβισμένη μήπως χάσει και το τελευταίο κομμάτι ψωμί. Για να συνεχίσουν να τρώνε αυτοί και οι τραπεζίτες σε κοινά τραπέζια.


Η δίωξη της Φαίη Μαρί Μάγιερ και πολλών άλλων ανθρώπων που αγωνίζονται ανοιχτά και δημόσια ενάντια στα σχέδιά τους είναι ένας τρόπος διασποράς του φόβου και της ιδέας «ο καθένας για την πάρτη του».


Δεν θα καταφέρουν ποτέ να μας φοβίσουν. Δεν θα καταφέρουν ποτέ να φοβίσουν την κοινωνία ολόκληρη. Θα μας βρίσκουν πάντα μπροστά τους .


ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΦΑΙΗΣ ΜΑΡΙ ΜΑΓΙΕΡ


Όλοι στους δρόμους ενάντια στον τρόμο, ενάντια στο μέλλον που μας ετοιμάζουν…


Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Νέας Φιλαδέλφειας


μερικά μόνο από τα παλιότερα αστυνομικά-δικαστικά κατορθώματα εδώ

γράμμα της Φαίη Μάγιερ από τη φυλακή εδώ

Πόσες ανθρώπινες ζωές χρειάζεται η ελληνική κυβέρνηση;

Σήμερα, 24η μέρα απεργίας πείνας, 3 μετανάστες απεργοί ξεπέρασαν τα όρια της φυσικής τους αντοχής. Με σοβαρές ηλεκτρολικές διαταραχές, αφυδάτωση, αδυναμία λήψης υγρών από το στόμα εσπευσμένα διακομίστηκαν στα νοσοκομεία.

Οι απεργοί πείνας συνομιλούν πλέον με τον θάνατο. Με ποίον, άλλωστε, να συνομιλήσουν; Με την επίσημη πολιτεία; Η πολιτεία κωφεύει. Εξαντλεί τα επικοινωνιακά της μέσα σε διατάγματα μίσους και ρατσισμού.

Οι άνθρωποι, οι εργάτες, οι 300 μετανάστες αποφάσισαν έναν αγώνα μέχρις εσχάτων. Για να διεκδικήσουν όλα αυτά που για όλους εμάς είναι αυτονόητα : να έχουν χαρτιά νόμιμου πολίτη στη χώρα που ζουν και εργάζονται, να μπορούν να επιστρέφουν στις χώρες προέλευσης τους όταν το επιθυμούν, να μην θεωρούνται παράνομοι σε μια χώρα που προσφέρουν μόνο και μόνο γιατί είναι «ξένοι».

Επιτέλους, πόσες ανθρώπινες ζωές, πόσους θανάτους χρειάζεται η κυβέρνηση για να «κοιμάται ήσυχη»;

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας