Είναι γεγονός ότι η είσοδος των ναζί της χρυσής αυγής στο «ναό της δημοκρατίας» έχει ευνοήσει και θα συνεχίζει να ευνοεί τους κάθε είδους φασίστες να εκδηλώνονται. Υπό αυτή την έννοια, δε μας εκπλήσσει καθόλου η ακραίου ρατσιστικού περιεχομένου δήλωση του δημοτικού συμβούλου της πλειοψηφίας Νίκου Παπανικολάου με την οποία "αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη" για την παραγωγή θεσμικού ρατσισμού όταν κατείχε τη θέση του προέδρου του Ενιαίου Φορέα Δράσεων – Πολιτισμού – Αθλητισμού – Περιβάλλοντος - Αλληλεγγύης-Κοινωνικής Προστασίας και Παιδείας Δήμου Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνος. Στη χώρα όπου το πολιτικό σύστημα καθορίστηκε τα τελευταία 70 σχεδόν χρόνια όχι μόνο από την ατιμωρησία αλλά και από την κυριαρχία στην πολιτική των δοσίλογων και των συνεργατών των ναζί, δεν είναι έκπληξη που τα πνευματικά τους παιδιά και εγγόνια αποκαλύπτονται ως αυτό που πραγματικά είναι.
Κατ' αρχάς, μερικές βασικές παρατηρήσεις για το blog του κυρίου Παπανικολάου: εκτός από λίγες δικές του φωτογραφίες, μπορεί κανείς να βρει σ' αυτό φωτογραφία της οικογένειάς του – ποιος έχει ξεχάσει, για παράδειγμα, τον πρώην τσεκουροφόρο και νυν white collar φασίστα κύριο Βορίδη να προσέρχεται στο Προεδρικό Μέγαρο για την ορκωμοσία της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» του Νοεμβρίου συν γυναιξί και τέκνοις; -, φωτογραφία του ιδίου με τον μητροπολίτη Αμερικής Δημήτριο, εορτολόγιο της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας, πρόσφατη ανάρτηση με τίτλο «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ» και θέμα μια μαγευτική περιήγηση πάνω από την Ελλάδα (!!!), πάνω από βουνά και παραλίες στις φλέβες των οποίων φανταζόμαστε ότι τρέχει αμόλυντο ελληνικό αίμα ερχόμενο απ' ευθείας από τον Καιάδα – και όχι από εκείνο το μπασταρδεμένο από αιώνες ενετοκρατίας, τουρκοκρατίας ή αραβικής κατάκτησης. Είναι προφανές ότι οι προσλαμβάνουσες του κυρίου Παπανικολάου ορίζονται από το περιβόητο τρίπτυχο «Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια» και τις ιδεολογικές του συμπαραδηλώσεις.
Όσον αφορά την «ανάληψη της πολιτικής ευθύνης» απ' την πλευρά του κυρίου Παπανικολάου που τα παιδιά των αλλοδαπών δεν μπήκαν στους παιδικούς σταθμούς τη χρονιά που πέρασε, αυτή κινείται σε δύο άξονες: ο πρώτος έχει να κάνει με τη δημόσια αναγνώρισης της διαχρονικής αποτυχίας της εκάστοτε δημοτικής αρχής να διαχειριστεί τα δημόσια πράγματα και ο δεύτερος με τη ρατσιστική λύση στην οποία προχώρησε ο κύριος Παπανικολάου προκειμένου να αντιπαρέλθει το πρόβλημα που ο ίδιος και οι προκάτοχοί του έχουν προκαλέσει.
Τι μας λέει εν ολίγοις ο κύριος Παπανικολάου; Μας λέει ότι ο Ενιαίος Φορέας, δηλαδή ένα νομικό πρόσωπο του Δήμου και οι προηγούμενες εκδοχές του, δεν κατέβαλλαν στο ΙΚΑ τις νόμιμες εισφορές υπέρ των εργαζόμενων τα τελευταία 20 χρόνια˙ φαινόμενο διαδεδομένο στην ελλάδα και γνωστό ως εισφοροδιαφυγή, ένα από τα κακώς κείμενα τα οποία στηλιτεύει ο ίδιος ο κύριος Παπανικολάου τρεις αναρτήσεις πιο πριν στο blog του. Ωστόσο και, ενώ ο ίδιος αναγνωρίζει και παραδέχεται δημόσια ότι εναλλακτικές λύσεις δεν είναι δυνατό να εφαρμοστούν ακριβώς λόγω της διαχρονικής κακοδιαχείρισης των οικονομικών του Δήμου από τις δημοτικές αρχές, προτείνει και αποφασίζει τη μετακύλιση του κόστους αυτού στους κατοίκους του ενιαίου δήμου και συγκεκριμένα σε μια κατηγορία τους επιλεγμένη με φυλετικά και άρα ρατσιστικά κριτήρια. Εύλογα προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα σχετικά με το ρόλο της δημοτικής αρχής: αν δεν μπορεί να βρει λύσεις στα προβλήματα του δήμου, τότε τι ακριβώς κάνει; Ποια ανάγκη υπηρετεί; Ποιο νόμο προστατεύει και εφαρμόζει μία δημοτική αρχή και πώς νομιμοποιείται να επικαλείται τους νόμους, όταν η ίδια παρανομεί; Πόσο θράσος χαρακτηρίζει πλέον αυτές τις θλιβερές υπάρξεις που όχι μόνο δημόσια αναγνωρίζουν πόσο αποτυχημένοι έχουν υπάρξει αλλά, επιπλέον, επιτίθενται στους πιο αδύναμους και κατατρεγμένους αυτού του κόσμου;
Θα αρκούσε μία απλή παραπομπή στην παρακάτω γνωμοδότηση ενός θεσμικού και νομικού οργάνου, ενός κομματιού δηλαδή του πολιτισμού τον οποίο υποτίθεται ότι εκπροσωπεί και προστατεύει ο κύριος Παπανικολάου για να εκτεθεί ο δημοτικός σύμβουλος: «[…], η πρόταξη των δημοτών έναντι των κατοίκων που δε διαθέτουν την πρόσθετη ιδιότητα του δημότη, προσκρούει πέραν των λοιπών, και στη συνταγματικώς επιβεβλημένη αρχή της ίσης μεταχείρισης, καθόσον διαφοροποιεί αναιτίως και χωρίς αποχρώντα λόγο την αντιμετώπιση ομοειδών περιπτώσεων. Η προνομιακή αντιμετώπιση των δημοτών ως διακρίνουσα μεταχείριση υπέρ μιας κατηγορίας πολιτών που δεν πληροί τις ειδικότερες προϋποθέσεις του νόμου, συνιστά αυθαίρετη και αθέμιτη απόκλιση από τις αρχές του κράτους δικαίου.» (Φ. 1000.2 / 13345/2012 απόφαση του Συνηγόρου του Πολίτη ). Ο κύριος Παπανικολάου μπορεί να ανατρέξει σ' αυτή για να βρει και την ειδική μνεία του Συνηγόρου του Πολίτη στο δήμο Φιλαδέλφειας–Χαλκηδόνας. Θα θέλαμε επίσης να του υπενθυμίσουμε το άρθρο 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, βάσει του οποίου η ελλάδα έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για παρόμοιες πρακτικές – αν κι είναι μάλλον απίθανο να έχει μπει στον κόπο να διαβάσει ποτέ την ΕΣΔΑ. Όμως, αυτό δε θα ήταν αρκετό για να αναδειχθεί ο ναζιστικού προσανατολισμού ρατσιστικός τρόπος σκέψης του κυρίου Παπανικολάου.
Στην ουσία τους οι θέσεις του δημοτικού συμβούλου για τη μετανάστευση δεν ξεφεύγουν από τη γνωστή ρατσιστική ρητορική του «να φύγουνε, να πάνε αλλού», απλώς είναι διατυπωμένες με πιο διπλωματικό τρόπο. Προσπαθώντας να θέσει ως βάση της συζήτησης τη γνώμη του (!!!!), ο κύριος Παπανικολάου προβαίνει σε μία γελοία ερμηνεία του φαινομένου της μετανάστευσης και σε δήθεν ηθικολογικού χαρακτήρα προτροπές προς τους μετανάστες (οφείλει ο μετανάστης να μη ζει σε βάρος του ντόπιου πληθυσμού) χωρίς, φυσικά, να μπει καν στον κόπο να μας εξηγήσει με ποιο ακριβώς τρόπο συμβαίνει αυτό σε μία χωρά που έχει συστηματικά τα τελευταία 20 χρόνια ζήσει η ίδια σε βάρος των μεταναστών. Και φυσικά χωρίς να μπει, επίσης, στον κόπο να μας πει την γνώμη του και την πρότασή του για το τι μπορεί να γίνει με τους ανθρώπους που έχουν φτάσει στην Ελλάδα από τους δεκάδες πολέμους που για χρόνια εξελίσσονται από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν μέχρι την Αίγυπτο και τη Λιβύη. Ίσως αρκεί για να υποστηρίξει τη γνώμη του να επικαλεστεί το ότι είναι η γνώμη του.Ίσως πάλι απλώς να μην τον ενδιαφέρει: είναι σαφές ότι το μέλημά του είναι η θέσμιση ρατσιστικών πολιτικών που θα προλειάνουν το έδαφος για την «τελική λύση» τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο.
Διότι είναι γνωστό ότι η παραγωγή πολιτικών και η λήψη αποφάσεων οι οποίες παράγουν αποκλεισμούς με βάση την καταγωγή και τη φυλή παραπέμπουν στα πιο ζοφερά και αιμοσταγή χρόνια της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας, στα χρόνια της επικράτησης του Χίτλερ και των Ναζί στη Γερμανία και της εκκαθάρισης των Εβραίων, των Ρομά και κάθε Γερμανού που δεν ανταποκρινόταν στα κριτήρια της άριας φυλής. Πώς αλλιώς εκτός από πολιτική θεσμισμένου ρατσισμού θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μία πολιτική αποκλεισμού από δημοτικές υπηρεσίες για τις οποίες οι μετανάστες κάτοικοι της πόλης έχουν ήδη πληρώσει (δημοτικά τέλη, δημοτικοί φόροι, ποσοστό ΦΠΑ που καταλήγει στους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους), όταν δηλώνεται δημόσια ότι το κριτήριο αποδοχής των παιδιών στους παιδικούς σταθμούς είναι η φυλή και η καταγωγή τους;
Κλείνοντας, θα θέλαμε να κάνουμε μία επισήμανση σχετικά με τη χρονική στιγμή ανάληψης αυτής της ευθύνης από την πλευρά του κυρίου Παπανικολάου: τη συγκεκριμένη απόφαση την έλαβε πολλούς μήνες πριν, σχεδόν ένα χρόνο˙ η απόφαση του Συνηγόρου του Πολίτη, έπειτα από την προσφυγή σ' αυτόν κατοίκων των γειτονιών μας, δημοσιεύθηκε στις 9 Απριλίου 2012˙ κι όμως: ο κύριος Παπανικαλάου ανάρτησε τη δική του «ανάληψη ευθύνης» στις 6 Ιουνίου 2012, δηλαδή 12 μήνες μετά τη λήψη της σχετικής απόφασης, δύο μήνες μετά την απόφαση του Συνηγόρου του Πολίτη, την ίδια ακριβώς ημέρα κατά την οποία με τη διαβόητη πλέον συνέντευξή του ο κύριος Σαμαράς εξαπέλυσε ακριβώς την ίδια ρατσιστική επίθεση εναντίον παιδιών 3-6 ετών, λίγες ημέρες πριν η ίδια εμετική πολιτική γίνει και επίσημα προεκλογική δέσμευση της χρυσής αυγής. Είναι προφανές ότι τα συγκοινωνούντα δοχεία του φασισμού και του ναζισμού όχι μόνο επικοινωνούν αλλά και πλειοδοτούν σε χυδαιότητα και μισανθρωπισμό. Είναι προφανές ότι η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής για τη δημόσια σχετική δήλωση από την πλευρά του κυρίου Παπανικολάου δεν είναι καθόλου μα καθόλου τυχαία.
Να ξέρει ο κύριος Παπανικολάου ότι με την εν λόγω δήλωσή του δεν αναλαμβάνει μόνο την πολιτική ευθύνη για τον αποκλεισμό των παιδιών των αλλοδαπών κατοίκων από τους παιδικούς σταθμούς της γειτονιάς μας αλλά ότι, επιπλέον, σε αγαστή σύμπνοια με τους χρυσαυγίτες και το λοιπό φασιστικό συρφετό των κατ' ευφημισμό δημοκρατικών κομμάτων αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για τα οπλισμένα χέρια των ναζιστών που χτυπούν και δολοφονούν μετανάστες σε όλη την Αθήνα. Καθείς με τα όπλα του…
Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012
Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012
Καφενείο οικονομικής ενίσχυσης για τους απεργούς της PhoneMarketing
Οι εργαζόμενοι της εταιρείας PhoneMarketing, που βρίσκεται στη γειτονική μας Νέα Ιωνία είναι σε απεργία εδώ και τρεις μήνες περίπου. Την Παρασκευή στη Στρούγκα θα πραγματοποιηθεί καφενείο οικονομικής ενίσχυσης για τους απεργούς. Θα προβληθεί το βίντεο "PhoneMarketing - αναμείνατε στο ακουστικό σας" (παραγωγή της συλλογικότητας Διακόπτες), θα γίνει ενημέρωση από απεργούς και τέλος θα παίξει το συγκρότημα Surreal. Τα έσοδα θα διατεθούν στο απεργιακό ταμείο.
Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012
Cine Strouga: Προβολές αντιφασιστικών ταινιών τον Ιούνη
Κυριακή 10/6, "Τενεκεδένιο ταμπούρλο", του Φόλκερ Σλέντορφ (1979)
Το Ντάντσινγκ, που σήμερα λέγεται Γκντανσκ και ανήκει στην Πολωνία, φιλοξενούσε στο μεσοπόλεμο τρεις κοινότητες: Πολωνούς, Γερμανούς κι Εβραίους. Στην πόλη αυτή γεννιέται το 1924 ένα παιδί με πρόωρη ανάπτυξη και ιδιαίτερα χαρίσματα, ο Όσκαρ. Ο Όσκαρ μπροστά στα σύννεφα του πολέμου και σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την υποκρισία και τον παραλογισμό του κόσμου των μεγάλων, αρνείται στα τρία χρόνια του να μεγαλώσει άλλο. Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γκίντερ Γκρας.
Κυριακή 17/6, "Κυνηγώντας φασίστες" (2008)
Παρίσι, αρχές της δεκαετίας του '80: οι πρώτοι σκίνχεντς εμφανίζονται στην πόλη και για μια ολόκληρη δεκαετία προκαλούν και τρομοκρατούν τη νεολαία της μητρόπολης με ρατσιστικά εγκλήματα. Η αντίδραση δε θ' αργήσει να έρθει: ομάδες νέων συγκροτούνται και ξεκινάει ένας αληθινός πόλεμος ενάντια στις ναζιστικές επιθέσεις.
Κυριακή 24/6, "TAXI", του Κάρλος Σάουρα (1996)
Ο Κάρλος Σάουρα δίνει μια ζοφερή εικόνα του υπόγειου φασισμού και ρατσισμού στη σύγχρονη Μαδρίτη, παρουσιάζοντας την εικόνα μιας λαμπερής Νέας Ευρώπης η οποία κρύβει μαύρες τρύπες, όπου κυοφορούνται νεοφασιστικές ιδέες ενός όχι και τόσο μακρινού παρελθόντος.
Όλες οι προβολές ξεκινούν στις 8 το βράδυ. Είσοδος ελεύθερη, φυσικά.
Συλλογική κουζίνα στη Στρούγκα
Αύριο Σάββατο στις 12 το μεσημέρι μαζευόμαστε στη Στρούγκα, μαγειρεύουμε και τρώμε...
Σας περιμένουμε.
Τετάρτη 30 Μαΐου 2012
Επιχείρηση-σκούπα στα Γιάννενα
Οι δυνάμεις της αστυνομίας επιχειρούν να εκκενώσουν ένα από τα κτίρια του παλιού νοσοκομείου Χατζηκώστα το οποίο έχει μετατραπεί σε κατάληψη στέγης από μετανάστες. Καταλάθος, 6 άνθρωποι σφραγίζονται μέσα στο κτίριο...
Ακολουθεί η ανακοίνωση της κατάληψης "Αντιβίωση":
Όσοι/όσες ζούμε εδώ και αγωνιζόμαστε να στήσουμε τη ζωή μας εδώ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ.
Εδώ και 15 χρόνια τα κτίρια του παλιού νοσοκομείου Χατζηκώστα είχαν εγκαταλειφθεί. Με τον καιρό ένα ένα άρχισε να παίρνει ζωή από αντιεξουσιαστές και μετανάστες, καλύπτοντας έτσι πρωταρχικές ανάγκες της ζωής καθώς και πολιτικές/πολιτιστικές/κοινωνικές ανάγκες. Με πολύ κόπο και συλλογική εργασία τα κτίρια άρχισαν να ανακατασκευάζονται. Αυτή η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως. Παρόλα αυτά, η κοινότητα των ανθρώπων που έχει ανάγκη και χρησιμοποιεί τα κτίρια δημιουργεί σιγά σιγά τις αντιιεραρχικές δομές αυτοοργάνωσης και αυτοδιαχείρισης της ζωής μας, πετώντας στα σκουπίδια τους τεχνητούς ρατσιστικούς διαχωρισμούς και τους θεσμούς διαμεσολάβησης, καταστολής και εξουσίας.
Εδώ και πάρα πολύ καιρό έχει γίνει πλέον ξεκάθαρο ότι η στρατηγική κράτους και κεφαλαίου για το ξεπέρασμα της κρίσης θα πέσει στις πλάτες των μεταναστών. Σαν να μην υπήρξαν ποτέ μειώσεις μισθών, αυξήσεις στα βασικά προϊόντα διαβίωσης, περικοπές σε υγεία και παιδεία, κατασχέσεις σπιτιών από τράπεζες, χαράτσια και πρόστιμα, αύξηση των δαπανών για την αστυνομία, το στρατό, τους δικαστές, μια ολόκληρη κοινωνία δονείται προεκλογικά από το ρατσιστικό δηλητήριο και το μίσος για τον Άλλο. Στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών ανακοίνωνε ο Χρυσοχοΐδης, ο Λοβέρδος ανακάλυπτε το μέγα πρόβλημα στο χώρο της υγείας -τις εξαναγκαστικά εκδιδόμενες γυναίκες, ο Σαμαράς ανακοίνωνε ότι θα ανακαταλάβει τις πόλεις από την υποτιθέμενη κατάληψη τους από τους μετανάστες. Από κοντά και οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής να απαιτούν και να εφαρμόζουν ακόμα πιο σκληρές «λύσεις». Αυτά είναι τα ζητήματα που θα έπρεπε –κατά την εξουσία- να απασχολούν όλους μας: οι μετανάστες, οι μετανάστες, οι μετανάστες.
Την κρατική στρατηγική περί υποτίμησης των ζωών των μεταναστών καλέστηκαν να εφαρμόσουν στα Γιάννινα όλοι οι θεσμοί που μας έχουν στρογγυλοκάτσει στο σβέρκο, οργανώνοντας μια χολυγουντιανή επιχείρηση σκούπα το Σάββατο 26 Μάη 2012 στα κτίρια του παλιού νοσοκομείου Χατζηκώστα. Είχαν προηγηθεί δημοσιεύματα στον τοπικό τύπο που υποδείκνυαν τους μετανάστες ως τους μοναδικούς υπευθύνους για κάθε δεινό της ζωής μας, με αποκορύφωμα το πρωτοσέλιδο του Πρωινού Λόγου της Δευτέρας 21-05-2012 («Αλλοδαποί «κατέλαβαν» την πόλη μας»). Από κοντά και ο περιφερειάρχης Καχριμάνης που μάλωνε όσους τολμούσαν να αποκαλέσουν τα «Κέντρα Φιλοξενίας Μεταναστών» με το πραγματικό τους όνομα, δηλαδή στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι μόνοι που προς στιγμήν κατάφεραν να πλασάρουν ένα ανθρωπιστικό προσωπείο ήταν ο διοικητής του νοσοκομείου Χατζηκώστα Φώτης Βάββας και ο δήμαρχος Φίλιος, οι οποίοι σε συνάντηση που είχαν στο δημαρχείο στις 30-03-2012 σχετικά με το ζήτημα των κτιρίων του Χατζηκώστα που τελούν υπό κατάληψη, διαβεβαίωναν ότι η λύση θα πρέπει να αναζητηθεί στην αναβάθμιση των υποδομών και παροχών προς τους μετανάστες και όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ύπουλοι και πολιτικάντηδες και οι δυο τους, προσπαθούσαν να ρίξουν στάχτη στα μάτια μας ενώ προετοίμαζαν την επέμβαση της αστυνομίας: ο Βάββας στέλνοντας ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα σιδεράδες για να μετράνε τις διαστάσεις των πορτών και των παραθύρων των κατειλημμένων κτιρίων και ο Φίλιος δηλώνοντας σε συζήτηση με πολίτες που διαμαρτύρονταν ενάντια στην επιχείρηση της αστυνομίας, «πώς κάνετε έτσι, αφού τους Έλληνες είχαμε πει να μην τους πειράξουμε».
Στις 7 το πρωί του σαββάτου μια πομπή οχημάτων ετοιμάζεται να περικυκλώσει το campus του παλιού Χατζηκώστα. Εισαγγελέας, ανώτεροι μπάτσοι με κουστούμια, δημοσιογράφοι, μια διμοιρία χακί από Θεσσαλονίκη, μια μπλε από Γρεβενά, μια μπλε και μια ΟΠΚΕ από Γιάννινα, περί τα δέκα ασφαλίτικα, όλοι οι ΔΙΑΣ στο πόδι (κάποιοι ακόμα και με τα προσωπικά τους μηχανάκια), μηχανές με ασφαλίτες, η ομάδα με τα σκυλιά, τρια βανάκια μεταγωγών για μετανάστες, μια μεγάλη κλούβα δικαστικών μεταγωγών, πυροσβεστικό όχημα, συνεργεία λαμαρινάδων και μπογιατζήδων. Ο διοικητής και ο δήμαρχος άφαντοι, ενώ ο περιφερειάρχης μας έκανε την τιμή να περάσει στα κρυφά με το τζιπάκι του… αυτό θα πει παρρησία πολιτικών ανδρών. Μια εμετική κουστωδία που ήρθε να διαταράξει την κοινότητά μας, να συλλάβει συντρόφους και φίλους μας, να καταστρέψει το σπίτι των γειτόνων μας, μπας και ταΐσει –με αυτόν τον τρόπο- το αδηφάγο τηλεορασόπληκτο ρατσιστικό πλήθος.
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης (η οποία κράτησε 14 ώρες) σφραγίστηκαν τα σπίτια των γειτόνων μας. Στο διάστημα αυτό η κατάληψη Αντιβίωση ήταν υπό καθεστώς ιδιότυπης ομηρίας από τους μπάτσους. Οι πιο ξεφτιλισμένες φιγούρες της ημέρας ήταν τα μαστόρια των συνεργείων. Πέρα από τα αφεντικά –που κονόμησαν παραδάκι- ανασφάλιστοι εργάτες, χωρίς ίχνος ταξικής συνείδησης –κάποιοι εξ’ αυτών αλβανοί μετανάστες- αμπαρώνανε με λαμαρίνες τα σπίτια άλλων ανθρώπων για να πάρουν 30ευρώ μεροκάματο που θα το δίνανε –πολύ πιθανά- στην τράπεζα για το δικό τους στεγαστικό δάνειο. Εξίσου ξεφτιλισμένοι όλοι οι παράγοντες του ερυθρού σταυρού και του ιατρικού συλλόγου –οργανισμοί που στεγάζονται εντός του campus-, που δεν εμφανίστηκαν ούτε λεπτό. Μάλλον η ευαισθησία τους για τους μετανάστες και τον συνάνθρωπο τελειώνει εκεί που σβήνει η κάμερα του ΣΚΑΙ ή εκεί που σταματάνε οι φιλεύσπλαχνοι πλούσιοι χορηγοί. Από κοντά και ο δημοσιογραφικός συρφετός, έτοιμος να αναπαράγει τις διαρροές της αστυνομίας.
Εδώ και καιρό χτίζεται η προπαγάνδα ότι οι μετανάστες αποτελούν κοινωνικό, υγειονομικό, πολιτικό πρόβλημα. Το μόνο πρόβλημα που αναγνωρίζουμε εμείς είναι ο διάχυτος ρατσισμός που εμποδίζει την ανάπτυξη σχέσεων αλληλεγγύης και ισοτιμίας ανάμεσα σε ανθρώπους. Που χτίζει διαχωρισμούς με βάση τις πολιτιστικές, φυλετικές και θρησκευτικές ταυτότητες.
Κάτι τελευταίο, αλλά πολύ σημαντικό: κατά τη διάρκεια αμπαρώματος των κτιρίων, 6 μετανάστες ενταφιάστηκαν σε ένα από αυτά. Αδυνατούμε να πιστέψουμε ότι το σκυλί της αστυνομίας δεν τους ανακάλυψε κατά τον έλεγχο των κτιρίων. Προφανώς ο αργός τους θάνατος από ασιτία ή δίψα ταιριάζει απόλυτα στα σχέδια που έχει η εξουσία για όλους και όλες που περισσεύουμε. Οι μετανάστες απεγκλωβίστηκαν από εμάς μόλις αποχώρησαν οι μπάτσοι (δες βίντεο).
Υ.Γ. Θα είχε κάποιος την ευγενή καλοσύνη να μας πληροφορήσει το ακριβές κόστος της επιχείρησης της 26ης Μάη 2012; Αλήθεια, αν όλα αυτά τα λεφτά δινότανε για φάρμακα και γάζες στο νοσοκομείο δε θα ήταν καλύτερα;
Η αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων και των εκμεταλλευόμενων θα καταδικάζει σε αποτυχία κάθε κρατικό σχέδιο.
Ο ρατσισμός δεν έχει θέση στις ζωές μας, στις κοινότητές μας, στις γειτονιές μας.
Σε Ελλάδα, Σενεγάλη, Σουδάν, Μαρόκο, Πακιστάν, Τουρκία, Αλβανία.
Ο ΕΧΘΡΟΣ είναι ο φασισμός, οι τράπεζες, τα υπουργεία, η εξουσία.
Να μπούμε στα άδεια σπίτια!
συντρόφισσες και σύντροφοι
από το αντιρατσιστικό ανάχωμα της Κατάληψης Αντιβίωση
Σάββατο 26 Μαΐου 2012
ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ!
Πληροφορούμαστε ότι η «Ελληνική Οργάνωση Χ - Πατριωτική Πολιτοφυλακή - Ελληνική Ένωση Συνδέσμων Αθλητισμού-Ασφαλείας-Αυτοάμυνας» προτίθεται το Σάββατο 26/5 στις 7 το απόγευμα να πραγματοποιήσει «συγκέντρωση μνήμης για την άλωση της Βασιλεύουσας από τις ορδές των Μογγόλων Τούρκων» στο Μνημείο Μικρασιατών, εδώ στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Στο καταστατικό της οργάνωσης προβλέπεται μεταξύ άλλων και ο εξής σκοπός:
Μιλάμε δηλαδή για μια κατάσταση που αντλεί έμπνευση από την κατοχική οργάνωση Χ, το δεξί χέρι της ναζιστικής κατοχικής διοίκησης του 1941-44. Μιλάμε για μια οργάνωση που φιλοδοξεί να αποτελέσει το παρακρατικό εκτελεστικό όργανο της σκληρότερης εκδοχής της κρατικής βίας. Γιατί, όπως έχει αποδείξει η ιστορία, ο φασισμός δεν είναι παρά μια εναλλακτική λύση για το αστικό καθεστώς όταν στριμώχνονται τα πράγματα.
Κατά δήλωσή τους, για την συγκεκριμένη συγκέντρωση έχουν έρθει σε συνεννόηση με την αστυνομία – καθόλου παράλογο για τακτικούς συνεργάτες της. Αναρωτιόμαστε, όμως, αν ο Δήμος Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας έχει γνώση αυτής της συνεννόησης κι έχει παραδώσει de facto τη διαχείριση της πόλης στις αστυνομικές δυνάμεις ή αν απλώς δηλώνει ανεύθυνος. Χωρίς να έχουμε αυταπάτες για το ρόλο της δημοτικής αρχής και χωρίς να εκπλησσόμαστε, μια τέτοια εξέλιξη είναι θλιβερή.
Κι αυτό γιατί οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, που πρώτα έγιναν πρόσφυγες κι αργότερα αντάρτες, θα γυρίζουν στους τάφους τους αν οι νέοι Χίτες πανηγυρίσουν στα ίδια χώματα που αυτοί έχυσαν τον ιδρώτα και το αίμα τους επί δεκαετίες.
Κι επίσης γιατί δεν δικαιούνται να μιλάνε για τη μνήμη της προσφυγιάς οι απόγονοι αυτών που την προκάλεσαν με τους στρατιωτικοπολιτικούς χειρισμούς του 1920-22, ούτε αυτοί που αντιμετώπισαν τους πρόσφυγες προγόνους μας σαν «τουρκόσπορους» β’ κατηγορίας για δεκαετίες.
Η Νέα Φιλαδέλφεια στην δύσκολη μετεμφυλιακή πραγματικότητα αφενός τροφοδότησε τις εξορίες κι αφετέρου αρνήθηκε την βίαιη επιβολή της δεξιάς κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας με όποια μέσα είχε τότε διαθέσιμα.
Σήμερα, εν μέσω οικονομικής κρίσης, τα φασιστικά τσιράκια του καθεστώτος ψαρεύουν σε θολά νερά. Χαρακτηρίζουν υπεύθυνους για την κρίση τους μετανάστες που εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους εξαιτίας των πολέμων που η δύση προκάλεσε, αυτούς που επί 20 χρόνια ήταν τα θύματα της εκμετάλλευσης των Ελλήνων αφεντικών τους, αυτούς που η ίδια η αστική νομιμότητα στα πλαίσια της ΕΕ εγκλωβίζει στον ελλαδικό χώρο χάρη στον κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙ». Επιδιώκουν να απενοχοποιήσουν τους πραγματικούς υπεύθυνους της κρίσης και να εγκλωβίσουν τα πιεσμένα λαϊκά στρώματα στον φασισμό και τον εθνικισμό. Θέλουν να καταπνίξουν κάθε δυνατότητα ταξικής οργάνωσης που θα μπορούσε να δώσει διέξοδο στους εργαζόμενους. Με τις εκλογές φάνηκε ότι ένα κομμάτι της κοινωνίας τσίμπησε το δόλωμα: με αιχμή το μεταναστευτικό, η Χρυσή Αυγή πέτυχε να τσιμπήσει 1.617 ψήφους στον Δήμο Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας.
Θα τους αφήσουμε να κάνουν παιχνίδι; Εμείς λέμε ότι κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται και πρέπει ο καθένας μας να αναλάβει τις ευθύνες του. Τα πράγματα είναι σοβαρά.
Καλούμε κάθε Φιλαδελφειώτη και κάθε Φιλαδελφειώτισσα, κάθε αντιφασίστα και αντιφασίστρια, να αρνηθεί τον σφετερισμό της ιστορίας και της μνήμης από τους φασίστες, να ενεργοποιηθεί αποφασιστικά για να τους πούμε πως εδώ αυτά δεν περνάνε.
Όλοι το Σάββατο 26/5 στις 4 το μεσημέρι στο Μνημείο Μικρασιατών
ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΝΑ ΠΑΡΕΛΑΣΟΥΝ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΝΑ ΠΑΡΕΛΑΥΝΟΥΝ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ
εγγόνια προσφύγων, αντιφασίστες-αντιφασίστριες
Στο καταστατικό της οργάνωσης προβλέπεται μεταξύ άλλων και ο εξής σκοπός:
«Συγκρότηση ομάδων πολιτών περιφρούρησης γειτονιάς με στόχο τη διαρκή επικοινωνία των πολιτών με την εταιρεία για την κατάδειξη των προβλημάτων της περιοχής τους και λήψη πρωτοβουλιών και δραστηριοτήτων για την εξάλειψη φαινομένων βίας, παρανομίας, συγκρούσεων και ταραχών κατόπιν σχετικής ενημέρωσης και αδειοδότησης από αρμόδιο κρατικό όργανο».Πίσω από την προσεκτική αυτή διατύπωση κρύβεται μια οδυνηρή πραγματικότητα: Η οργάνωση στελεχώνεται από πρόσωπα που έχουν «διακριθεί» στον δημόσιο στίβο ως «ακτιβιστές» της Χρυσής Αυγής (Απέργης, υποψήφιος ΧΑ 2009 στον νομό Κυκλάδων, Μπαντέμης, πυρηνάρχης ΧΑ Δράμας που παραδόξως έχει συλληφθεί για ληστείες και ξυλοδαρμούς μεταναστών στον Άγ. Παντελεήμονα κά.). Μέλη της οργάνωσης έχουν επανειλημμένα εμπλακεί σε μαχαιρώματα μεταναστών και αντιφασιστών αγωνιστών. Επίσης, πραγματοποιούν τακτικές στρατιωτικές εκπαιδεύσεις απόστρατων και εφέδρων καταδρομέων και άλλων στρατόκαβλων υμνητών μιας στρατιωτικοποιημένης κοινωνίας που λύνει τα προβλήματά της με τη βία σε βάρος των αδύνατων.
Μιλάμε δηλαδή για μια κατάσταση που αντλεί έμπνευση από την κατοχική οργάνωση Χ, το δεξί χέρι της ναζιστικής κατοχικής διοίκησης του 1941-44. Μιλάμε για μια οργάνωση που φιλοδοξεί να αποτελέσει το παρακρατικό εκτελεστικό όργανο της σκληρότερης εκδοχής της κρατικής βίας. Γιατί, όπως έχει αποδείξει η ιστορία, ο φασισμός δεν είναι παρά μια εναλλακτική λύση για το αστικό καθεστώς όταν στριμώχνονται τα πράγματα.
Κατά δήλωσή τους, για την συγκεκριμένη συγκέντρωση έχουν έρθει σε συνεννόηση με την αστυνομία – καθόλου παράλογο για τακτικούς συνεργάτες της. Αναρωτιόμαστε, όμως, αν ο Δήμος Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας έχει γνώση αυτής της συνεννόησης κι έχει παραδώσει de facto τη διαχείριση της πόλης στις αστυνομικές δυνάμεις ή αν απλώς δηλώνει ανεύθυνος. Χωρίς να έχουμε αυταπάτες για το ρόλο της δημοτικής αρχής και χωρίς να εκπλησσόμαστε, μια τέτοια εξέλιξη είναι θλιβερή.
Κι αυτό γιατί οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, που πρώτα έγιναν πρόσφυγες κι αργότερα αντάρτες, θα γυρίζουν στους τάφους τους αν οι νέοι Χίτες πανηγυρίσουν στα ίδια χώματα που αυτοί έχυσαν τον ιδρώτα και το αίμα τους επί δεκαετίες.
Κι επίσης γιατί δεν δικαιούνται να μιλάνε για τη μνήμη της προσφυγιάς οι απόγονοι αυτών που την προκάλεσαν με τους στρατιωτικοπολιτικούς χειρισμούς του 1920-22, ούτε αυτοί που αντιμετώπισαν τους πρόσφυγες προγόνους μας σαν «τουρκόσπορους» β’ κατηγορίας για δεκαετίες.
Η Νέα Φιλαδέλφεια στην δύσκολη μετεμφυλιακή πραγματικότητα αφενός τροφοδότησε τις εξορίες κι αφετέρου αρνήθηκε την βίαιη επιβολή της δεξιάς κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας με όποια μέσα είχε τότε διαθέσιμα.
Σήμερα, εν μέσω οικονομικής κρίσης, τα φασιστικά τσιράκια του καθεστώτος ψαρεύουν σε θολά νερά. Χαρακτηρίζουν υπεύθυνους για την κρίση τους μετανάστες που εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους εξαιτίας των πολέμων που η δύση προκάλεσε, αυτούς που επί 20 χρόνια ήταν τα θύματα της εκμετάλλευσης των Ελλήνων αφεντικών τους, αυτούς που η ίδια η αστική νομιμότητα στα πλαίσια της ΕΕ εγκλωβίζει στον ελλαδικό χώρο χάρη στον κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙ». Επιδιώκουν να απενοχοποιήσουν τους πραγματικούς υπεύθυνους της κρίσης και να εγκλωβίσουν τα πιεσμένα λαϊκά στρώματα στον φασισμό και τον εθνικισμό. Θέλουν να καταπνίξουν κάθε δυνατότητα ταξικής οργάνωσης που θα μπορούσε να δώσει διέξοδο στους εργαζόμενους. Με τις εκλογές φάνηκε ότι ένα κομμάτι της κοινωνίας τσίμπησε το δόλωμα: με αιχμή το μεταναστευτικό, η Χρυσή Αυγή πέτυχε να τσιμπήσει 1.617 ψήφους στον Δήμο Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας.
Θα τους αφήσουμε να κάνουν παιχνίδι; Εμείς λέμε ότι κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται και πρέπει ο καθένας μας να αναλάβει τις ευθύνες του. Τα πράγματα είναι σοβαρά.
Καλούμε κάθε Φιλαδελφειώτη και κάθε Φιλαδελφειώτισσα, κάθε αντιφασίστα και αντιφασίστρια, να αρνηθεί τον σφετερισμό της ιστορίας και της μνήμης από τους φασίστες, να ενεργοποιηθεί αποφασιστικά για να τους πούμε πως εδώ αυτά δεν περνάνε.
Όλοι το Σάββατο 26/5 στις 4 το μεσημέρι στο Μνημείο Μικρασιατών
ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΝΑ ΠΑΡΕΛΑΣΟΥΝ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΝΑ ΠΑΡΕΛΑΥΝΟΥΝ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ
εγγόνια προσφύγων, αντιφασίστες-αντιφασίστριες
Παρασκευή 18 Μαΐου 2012
Ποιος κόλλησε ποιον;
Κατ' αρχάς, και μόνο το να μπορείς να έχεις στύση με μια κοπέλα διαλυμένη από την κακομεταχείριση, τον φόβο, την ντρόγκα ή ό,τι άλλο δεινό υφίσταται και μόνο το ότι αυτό το εξαθλιωμένο ανθρώπινο ον σου ξυπνά καύλα αντί για συμπόνια, σημαίνει πως σ' ένα πρώτο επίπεδο είσαι παντελώς αποκτηνωμένος ο ίδιος.
Από κει κι έπειτα, το να αδιαφορήσεις τόσο για κείνην όσο και για την πάρτη σου (ή και την οικογένειά σου) μη φορώντας προφυλακτικό, προσθέτει τον παράγοντα της απέραντης αμβλύνοιας στην κτηνωδία. Και στα καπάκια, έρχεται η πολιτεία, κι αντί να σε καταδικάσει ως κατ' όνομα δίποδο που του αξίζει ό,τι αρρώστια τυραννά το αντικείμενο του αδιανόητου πόθου σου, σε παρουσιάζει ως θύμα αυτής της σκιάς ανθρώπου που πήδηξες. Εύγε. Ψόφα τώρα από ηπατίτιδα B και C πακέτο, να μη μας πίνεις και το οξυγόνο, άθλιε.
Δευτέρα 14 Μαΐου 2012
Συζήτηση-Εκδήλωση για το μεταναστευτικό
Το Ανοιχτό μέτωπο για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών διοργανώνει αυτό το Σάββατο 19 Μάη εκδήλωση-συζήτηση στη Στρούγκα για το μεταναστευτικό. Θα γίνει ενημέρωση από δικηγόρο για τις τελευταίες εξελίξεις στο μέτωπο της κατασταλτικής πολιτικής κατά των μεταναστών και θα πραγματοποιηθεί συναυλία με τους Υπεραστικούς για την οικονομική ενίσχυση του μετώπου.
Αυτό το Σάββατο, 19/5 στις 19.30 στη Στρούγκα, Δεκελείας 116, Νέα Φιλαδέλφεια
Σάββατο 12 Μαΐου 2012
Αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους απεργούς πείνας
Αναδημοσιεύουμε το κάλεσμα οργανώσεων που καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15 Μάη, στις 7 το απόγευμα.
64 χρόνια από τη Νάκμπα
Στις 15 Μάη είναι η 64η επέτειος από τη Νάκμπα, την καταστροφή των Παλαιστινίων του 1948, όταν δια πυρός και σιδήρου ξεριζώθηκαν πάνω από 750.000 Παλαιστίνιοι από τις εστίες τους για να δημιουργηθεί το κράτος του Ισραήλ. Ακόμα και σήμερα 5 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι πρόσφυγες ανά τον κόσμο διεκδικούν το αυτονόητο, όσο και διεθνώς κατοχυρωμένο, δικαίωμά τους στην επιστροφή.
Όμως η φετινή επέτειος της Νάκμπα συμπίπτει με την κορύφωση του ηρωικού αγώνα των Παλαιστινίων κρατουμένων απεργών πείνας στις ισραηλινές φυλακές. Ήδη δύο από αυτούς, οι διοικητικά κρατούμενοι χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή δίκη, Thaer Halahleh και Βilal Diab έχουν συμπληρώσει 73 ημέρες απεργίας πείνας, τη μεγαλύτερη σε χρονική διάρκεια απεργία πείνας Παλαιστινίων κρατουμένων στην ιστορία, και η κατάστασή της υγείας τους κρίνεται οριακή. Η ζωή τους κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή. Άλλοι 4 απεργοί πείνας έχουν συμπληρώσει από 50 έως 67 ημέρες απεργίας πείνας και η κατάστασή τους κρίνεται επίσης επικίνδυνη. Ταυτόχρονα κάπου 2000 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι, αψηφώντας την καταστολή μέσα στις ισραηλινές φυλακές, οδεύουν προς τη συμπλήρωση ενός μήνα απεργίας πείνας διεκδικώντας τα αυτονόητα αιτήματα για τερματισμό του απάνθρωπου μέτρου της απομόνωσης, τερματισμό των βασανιστηρίων και των εξευτελισμών (συμπεριλαμβανομένου του σωματικού ελέγχου με ξεγύμνωμα), για καλύτερες συνθήκες κράτησης με πρόσβαση στην εκπαίδευση και την ενημέρωση, και για επισκέψεις των συγγενών τους (δικαίωμα που οι κρατούμενοι από τη Λωρίδα της Γάζας το στερούνται εδώ και κάπου 6 χρόνια). Αλλά και για τερματισμό του μέτρου της διοικητικής κράτησης, χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή δίκη που μπορεί να ανανεωθεί επ' αόριστον.
Ενώνουμε τις φωνές μας με το παλαιστινιακό και τα διεθνή κινήματα αλληλεγγύης και συμπαραστεκόμαστε στο δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων κρατουμένων.
Νίκη στον αγώνα των Παλαιστίνιων κρατουμένων απεργών πείνας !
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ
Λεωφόρος Κηφισίας και Λεωφόρος Κατεχάκη
Τρίτη 15 Μαΐου, 7 μ.μ.
Το κάλεσμα συνυπογράφουν (ο κατάλογος είναι ανοικτός)
Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ
Δικτύωση Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση
Σύλλογος Αλ Άουντα το Δικαίωμα στην Επιστροφή
Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση
Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό
64 χρόνια από τη Νάκμπα
Στις 15 Μάη είναι η 64η επέτειος από τη Νάκμπα, την καταστροφή των Παλαιστινίων του 1948, όταν δια πυρός και σιδήρου ξεριζώθηκαν πάνω από 750.000 Παλαιστίνιοι από τις εστίες τους για να δημιουργηθεί το κράτος του Ισραήλ. Ακόμα και σήμερα 5 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι πρόσφυγες ανά τον κόσμο διεκδικούν το αυτονόητο, όσο και διεθνώς κατοχυρωμένο, δικαίωμά τους στην επιστροφή.
Όμως η φετινή επέτειος της Νάκμπα συμπίπτει με την κορύφωση του ηρωικού αγώνα των Παλαιστινίων κρατουμένων απεργών πείνας στις ισραηλινές φυλακές. Ήδη δύο από αυτούς, οι διοικητικά κρατούμενοι χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή δίκη, Thaer Halahleh και Βilal Diab έχουν συμπληρώσει 73 ημέρες απεργίας πείνας, τη μεγαλύτερη σε χρονική διάρκεια απεργία πείνας Παλαιστινίων κρατουμένων στην ιστορία, και η κατάστασή της υγείας τους κρίνεται οριακή. Η ζωή τους κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή. Άλλοι 4 απεργοί πείνας έχουν συμπληρώσει από 50 έως 67 ημέρες απεργίας πείνας και η κατάστασή τους κρίνεται επίσης επικίνδυνη. Ταυτόχρονα κάπου 2000 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι, αψηφώντας την καταστολή μέσα στις ισραηλινές φυλακές, οδεύουν προς τη συμπλήρωση ενός μήνα απεργίας πείνας διεκδικώντας τα αυτονόητα αιτήματα για τερματισμό του απάνθρωπου μέτρου της απομόνωσης, τερματισμό των βασανιστηρίων και των εξευτελισμών (συμπεριλαμβανομένου του σωματικού ελέγχου με ξεγύμνωμα), για καλύτερες συνθήκες κράτησης με πρόσβαση στην εκπαίδευση και την ενημέρωση, και για επισκέψεις των συγγενών τους (δικαίωμα που οι κρατούμενοι από τη Λωρίδα της Γάζας το στερούνται εδώ και κάπου 6 χρόνια). Αλλά και για τερματισμό του μέτρου της διοικητικής κράτησης, χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή δίκη που μπορεί να ανανεωθεί επ' αόριστον.
Ενώνουμε τις φωνές μας με το παλαιστινιακό και τα διεθνή κινήματα αλληλεγγύης και συμπαραστεκόμαστε στο δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων κρατουμένων.
Νίκη στον αγώνα των Παλαιστίνιων κρατουμένων απεργών πείνας !
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ
Λεωφόρος Κηφισίας και Λεωφόρος Κατεχάκη
Τρίτη 15 Μαΐου, 7 μ.μ.
Το κάλεσμα συνυπογράφουν (ο κατάλογος είναι ανοικτός)
Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ
Δικτύωση Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση
Σύλλογος Αλ Άουντα το Δικαίωμα στην Επιστροφή
Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση
Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό
Παρασκευή 27 Απριλίου 2012
Πρωτομαγιά στη Στρούγκα
Την Κυριακή στις επτάμιση (αυστηρά!) θα γίνει η προβολή της ταινίας της Αλίντας Δημητρίου "Η ζωή στους βράχους", ενός ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες του Δημοκρατικού Στρατού στη διάρκεια του εμφυλίου. Η Αλίντα θα είναι μαζί μας για να συζητήσουμε για την ταινία.
Την Δευτέρα στις επτάμιση θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση-συζήτηση για τις εκλογές.
Την Τρίτη το απόγευμα, πέντε με οκτώ, θα πραγματοποιηθεί παιδικό εργαστήρι.
Επειδή δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα από πέρσι σ' ό,τι αφορά τον εορτασμό της πρωτομαγιάς στη γειτονιά μας, θυμίζουμε την περσινή μας τοποθέτηση.
Παρασκευή 20 Απριλίου 2012
Ακύρωση εκδήλωσης - όλοι στο ΒΟΞ!
Με δεδομένες τις εξελίξεις από σήμερα το πρωί στο ΒΟΞ, η σαββατιάτικη εκδήλωση του Ανοιχτού μετώπου για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών στη Στρούγκα αναβάλλεται. Ραντεβού στην πλατεία Εξαρχείων στις 6 το απόγευμα, για την συγκέντρωση και συναυλία που οργανώνει το κοινωνικό κέντρο ΒΟΞ.
Κάτω τα χέρια από το Κοινωνικό Κέντρο ΒΟΞ
Μια μέρα πριν τα αυριανά εγκαίνια του κατειλημμένου κοινωνικού κέντρου ΒΟΞ στην πλατεία Εξαρχείων, η αστυνομία κατόπιν εντολής της εισαγγελίας και της σύμφωνης γνώμης της διοίκησης του ΙΚΑ εισέβαλε στο χώρο με θεαματική επιχείρηση για λαϊκή κατανάλωση. Αναδημοσιεύουμε την ανακοίνωση της συλλογικότητας του ΒΟΞ και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας.
Μετά από εισαγγελικούς εκβιασμούς η Διοίκηση του ΙΚΑ προέβει σε μήνυση κατά του κατειλημμένου κοινωνικού κέντρου ΒΟΞ προσφέροντας έτσι και τυπικά τη νομιμοποίηση της ήδη προαποφασισμένης εκκένωσης. Ήδη το εγχείρημα αυτό στοχοποιήθηκε όπως και άλλες καταλήψεις στο πρόσφατο παρελθόν με αφορμή επερωτήσεις μνημονιακών και μη βουλευτών αλλά πάντα πρόθυμων να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στη «διατήρηση του νόμου και της τάξης».
Όσον αφορά την παραπληροφόρηση των ΜΜΕ που συνεπικουρούν πάντα τις κατασταλτικές επιθέσεις, θριαμβολογώντας με απευθείας συνδέσεις, στήνοντας το γνωστό μιντιακό υπερθέαμα και εκτοξεύοντας τόνους λάσπης, εμείς δεν έχουμε την υποχρέωση να απαντήσουμε στο παραλήρημά τους.
Είναι προφανές ότι στόχος τους είναι η καταστολή όλων των κοινωνικών-πολιτικών εγχειρημάτων που θέτουν στο επίκεντρο του λόγου και της δράσης τους τον αντιιεραρχικό, αυτοοργανωμένο, αντικαθεστωτικό αγώνα, ειδικά σήμερα που τέτοια εγχειρήματα μέσα σε συνθήκες ολοκληρωτισμού αποτελούν κομμάτι ενός δικτύου πολύμορφων κοινωνικών αντιστάσεων. Στα πλαίσια αυτά, στις αρχές του 2012, άτομα από τον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο καταλάβαμε το ΒΟΞ με στόχο τη μετατροπή του σε ανοιχτό κοινωνικό κέντρο.
Η πρωτοφανής αυτή κατασταλτική επιχείρηση δε θα μείνει αναπάντητη.
Ως πρώτη κίνηση, καλούμε το Σάββατο στις 6 μμ σε συγκέντρωση στην πλατεία Εξαρχείων, όπου θα ακολουθήσει η προγραμματισμένη συναυλία του Κοινωνικού Κέντρου ΒΟΞ.
Το ΒΟΞ ή θα είναι κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο ή δε θα είναι τίποτα
Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις
Αντίσταση - Αυτοοργάνωση - Αλληλεγγύη
Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο ΒΟΞ
Πέμπτη 19 Απριλίου 2012
Είναι το γιαούρτι νηστίσιμο;
Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όσους έχουν πάρει θέση ενάντια στην κοινωνία εδώ και δεκαετίες:
Κι ἂν δὲν μπορεῖς νὰ κάμεις τὴν ζωή σου ὅπως τὴν θέλεις
τοῦτο προσπάθησε τουλάχιστον
ὅσο μπορεῖς: μὴν τὴν ἐξευτελίζεις
μὲς στὴν πολλὴ συνάφεια τοῦ κόσμου,
μὲς στὲς πολλὲς κινήσεις κι ὁμιλίες.
Μὴν τὴν ἐξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνὰ κ' ἐκθέτοντάς την
στῶν σχέσεων καὶ τῶν συναναστροφῶν
τὴν καθημερινὴν ἀνοησία,
ὣς ποὺ νὰ γίνει σὰ μιὰ ξένη φορτική.
Κωνσταντίνος Καβάφης, "Όσο μπορείς", 1913
Κι ἂν δὲν μπορεῖς νὰ κάμεις τὴν ζωή σου ὅπως τὴν θέλεις
τοῦτο προσπάθησε τουλάχιστον
ὅσο μπορεῖς: μὴν τὴν ἐξευτελίζεις
μὲς στὴν πολλὴ συνάφεια τοῦ κόσμου,
μὲς στὲς πολλὲς κινήσεις κι ὁμιλίες.
Μὴν τὴν ἐξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνὰ κ' ἐκθέτοντάς την
στῶν σχέσεων καὶ τῶν συναναστροφῶν
τὴν καθημερινὴν ἀνοησία,
ὣς ποὺ νὰ γίνει σὰ μιὰ ξένη φορτική.
Κωνσταντίνος Καβάφης, "Όσο μπορείς", 1913
Τετάρτη 18 Απριλίου 2012
Στον κόσμο του κεφαλαίου είμαστε όλοι ξένοι
Αυτό το Σάββατο 21 Απρίλη στις 19.30 το "Ανοιχτό μέτωπο για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών" διοργανώνει στην Στρούγκα εκδήλωση για το μεταναστευτικό ζήτημα. Θα πραγματοποιηθεί ενημέρωση από δικηγόρο για τις τελευταίες εξελίξεις στο μέτωπο της κατασταλτικής πολιτικής κατά των μεταναστών και συναυλία με τους Υπεραστικούς για την οικονομική ενίσχυση του μετώπου.
Ας είμαστε όλοι εκεί.
Δευτέρα 9 Απριλίου 2012
Έξω οι φασίστες απ' τις γειτονιές!
Σε αντιφασιστική-αντικατασταλτική πορεία καλεί η Πρωτοβουλία Αναρχικών Ν.Ιωνίας-Ν.Ηρακλείου την Τρίτη 10 Απρίλη στις 6 το απόγευμα στην Πλ. Σημηριώτη στην Νέα Ιωνία. Από το κάλεσμα των γειτόνων και συντρόφων:
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ
Την Κυριακή 25 Μάρτη 2012 στην πλατεία Σημηριώτη στην Ν.Ιωνία, μετανάστες δέχτηκαν επίθεση από φασίστες. Κάποιος περαστικός στην προσπάθεια του να τους σταματήσει κάλεσε την αστυνομία. Όταν κατέφθασαν οι αστυνομικοί του Α.Τ. Ν.Ιωνίας ανέφεραν τους φασίστες ως “δικούς τους”, φόρεσαν χειροπέδες στα θύματα της επίθεσης και στον δρόμο μπάτσοι και φασίστες συνέχισαν να τους χτυπάνε απο κοινού. Στο τμήμα όπου τους προσήγαγαν τους χτύπησαν ξανά, όπως κι έναν ακόμα μετανάστη που είχε προσέλθει στο
τμήμα για τα έγγραφα του.
Ο φασισμός δεν αποτελεί ένα ξέχωρο πολιτικό σύστημα αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το υπάρχον καπιταλιστικό πλάνο. Η κοινωνική ειρήνη χτίζεται μέσα από την συναίνεση αντιμαχόμενων τάξεων. Από αυτήν την υποχώρηση και αδρανοποίηση του κοινωνικού χώρου,οι σκοποί των κρατιστών επιτυγχάνονται χωρίς καμία πλέον αντίσταση. Ας δώσουμε τέλος στην ανοχή και την συγκάλυψη κάθε φασιστικής ενέργειας.
ολόκληρο το κάλεσμα βρίσκεται εδώ.
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ
Πέμπτη 5 Απριλίου 2012
Απρίλης στη Στρούγκα
Οι επόμενες δύο προβολές, στις 22 και 29 Απρίλη, στις 8 το βράδυ επίσης, θα είναι οι δυο παλιότερες ταινίες της Αλίντας που ξεκίνησαν την τριλογία αυτή της αντίστασης των γυναικών:
"Τα πουλιά στο βάλτο" (για τις γυναίκες που συμμετείχαν στην αντίσταση 1940-44, Κυριακή 22/4)
"Η ζωή στους βράχους" (για τις γυναίκες που συμμετείχαν στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας και βρέθηκαν στην εξορία, Κυριακή 29/4)
"Η ζωή στους βράχους" (για τις γυναίκες που συμμετείχαν στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας και βρέθηκαν στην εξορία, Κυριακή 29/4)
Κανονικά θα πραγματοποιηθούν τα καφενεία κάθε Πέμπτη και Παρασκευή μετά τις 8, όπως επίσης και οι τακτικές συνελεύσεις της συλλογικότητας κάθε Τρίτη στις 8.30.
Σας περιμένουμε.
Σάββατο 31 Μαρτίου 2012
Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας!
ΕΝΑ ΒΑΡΕΛΙ ΔΙΧΩΣ ΠΑΤΟ
Από την ψήφιση του πρώτου μνημονίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μέσω των υπουργών της μας διαβεβαίωνε ότι τα αντιλαϊκά αυτά μέτρα που ψηφίζονταν στις 5 Μαΐου του 2010 μπορεί να ήταν σκληρά για μεγάλη μερίδα των εργαζομένων αλλά θα μας οδηγούσαν στον εξορθολογισμό της ελληνικής οικονομίας, στη μείωση του χρέους σε ανεκτά επίπεδα και θα δημιουργούσαν τους όρους για να κινηθεί η αγορά και πάλι σε ρυθμούς ανάπτυξης μέσα στο 2012.
Από τότε μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει πέντε αναθεωρήσεις και προσαρμογές του μνημονίου και η ψήφιση του πρόσφατου Μνημονίου 2, όλα στην ίδια σαρωτική κατεύθυνση, με την ύφεση να σκληραίνει όλο και περισσότερο και τις εργατικές κατακτήσεις δεκαετιών να γίνονται σμπαράλια. Πλέον τα προσχήματα έχουν τελειώσει και κανείς δεν κάνει λόγο για το πότε προβλέπεται να ξεπεράσουμε την ύφεση.
ΜΝΗΜΟΝΙΟ 2: ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΛΑ
Το πακέτο μέτρων που ψηφίστηκε την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012 και περιλαμβάνει ψαλίδισμα των επικουρικών συντάξεων, μείωση επιδομάτων και της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας (ΕΓΣΣΕ), κατάργηση μονιμότητας στις ΔΕΚΟ, κλείσιμο των ΟΕΕ και ΟΕΚ κά. αποτελούν άλλο ένα επεισόδιο του σίριαλ των «απαραίτητων» μέτρων που θα ακολουθήσουν, αφού αναφέρεται ρητά στο μνημόνιο ότι στις 12 επιθεωρήσεις που θα γίνονται κάθε τρεις μήνες για τα επόμενα τρία χρόνια, θα παίρνονται συμπληρωματικά μέτρα, πάντα με τον εκβιασμό της «χρεοκοπίας».
ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΕΧΘΡΟ
Η συνολική απαξίωση του πολιτικού συστήματος από την κοινωνία αλλά και οι πιέσεις προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που εκφράστηκαν όλο αυτό τον καιρό, με αποδοκιμασίες, γιαουρτώματα και προπηλακισμούς, δημιούργησαν αστάθεια και ανασφάλεια στον πολιτικό κόσμο της χώρας μας και ανησυχίες στους τροϊκανούς εταίρους μας. Έτσι με την σειρά τους αυτοί απαίτησαν από τους αρχηγούς της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑ.Ο.Σ. να αφήσουν τα ψευτοαντιμνημονιακά καραγκιοζιλίκια στην άκρη και όλοι μαζί να στηρίξουν το ξεπάτωμα των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων. Έτσι ο Σαμαράς αναγκάστηκε να βγάλει την προβιά του φιλεργατικού ανδρός πολύ νωρίτερα από ό,τι υπολόγιζε. Βλέπετε, και ο ίδιος αντιλαμβάνεται ότι η υπεράσπιση της αστικής τάξης και το ξεζούμισμα της εργατικής τάξης μπαίνουν πιο πάνω από τις προσωπικές φιλοδοξίες του οποιουδήποτε. Ο Καρατζαφέρης, από την άλλη, νόμιζε ότι θα μπορέσει να εκβιάσει καταστάσεις και να ανελιχθεί αλλά, στην τελευταία του κωλοτούμπα, οι πιστοί πατριώτες σύντροφοί του λάκισαν και τον άφησαν στην απέξω.
Το συμπέρασμα πάντως είναι ότι η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και ΛΑ.Ο.Σ. με μπροστάρη τον τραπεζίτη Παπαδήμο δεν κατάφερε να ξεγελάσει τον κόσμο για την ανάγκη εθνικής συνεργασίας και συμπόρευσης ολόκληρης της κοινωνίας κάτω από την ομπρέλα τους.
«ΑΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ» (Φρ. Ένγκελς)
«Αν δεν υπάρξουν γρήγορα εκλογές φοβάμαι ότι τα πράγματα θα είναι εκτός ελέγχου. Διότι όταν κάποιος χάνει τη δουλειά του και έχει να θρέψει και παιδιά και είναι και το σπίτι του στον πλειστηριασμό, δεν λειτουργεί με βάση τη λογική». Αλέξης Τσίπρας
«Εκλογές τώρα. Αυτό που θα τραντάξει, θα τρομάξει τους μεγαλοεπιχειρηματίες, τα κόμματά τους, την ΕΕ, δηλαδή τον αντίπαλο της εργατικής τάξης, του λαού και θα δημιουργήσει ένα αντίβαρο ενάντιά τους, είναι το εκλογικό ποσοστό του ΚΚΕ, η αποφασιστική ενίσχυσή του». ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 28-12-2011.
«Πρέπει να γίνουν εκλογές χωρίς άλλη καθυστέρηση, είναι η μόνη καθαρή, έντιμη, αλλά και δημοκρατικά χρήσιμη λύση». Φώτης Κουβέλης
Από την πρώτη κιόλας στιγμή που η κρίση άρχισε να γίνεται αντιληπτή ανά την υφήλιο, διάφοροι καλοθελητές οικονομολόγοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την κρίση με διάφορους τρόπους, με αποκλειστικό σκοπό να παραπλανήσουν την κοινωνία. Και τι δεν ακούσαμε: κρίση χρέους, κρίση ηθικών αξιών, κρίση πολιτιστική, κρίση θεσμών, κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, κρίση του ευρώ κά. Και όλα αυτά για να καμουφλαριστεί η πραγματικότητα, δηλαδή ότι η κρίση είναι συστημική, μια κρίση του καπιταλισμού στο σύνολο του. Για το ότι είμαστε σήμερα στην κατάσταση που είμαστε δεν ευθύνεται ούτε η ανικανότητα των πολιτικών, ούτε τα golden boys και σίγουρα ούτε η «επίπλαστη ευμάρεια» και ο «εγωιστικός υπερκαταναλωτισμός» για τα οποία μας κατηγορούν, λες και τα προηγούμενα χρόνια είχαμε κάτσει στον σβέρκο των κακόμοιρων εργοδοτών μας, λες και «μαζί τα φάγαμε». Για την σημερινή κατάσταση ευθύνεται αποκλειστικά μία εγγενής αντίθεση του καπιταλισμού: η απεριόριστη παραγωγική δυνατότητα του προσκρούει στην ολοένα και πιο στενή καταναλωτική δυνατότητα των εργαζόμενων μαζών. Επομένως και η απάντηση που καλούμαστε να δώσουμε σήμερα στα «τι να κάνουμε» της εποχής μας, δεν μπορεί να αναζητηθεί σε διαχειριστικές λύσεις εξανθρωπισμού και καλλωπισμού του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος. Από την άλλη σε όλους αυτούς που μας προτείνουν να τους ψηφίσουμε για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο αστικό «κοινοβούλιο», η μόνη καθαρή απάντηση είναι ότι οι αγώνες δίνονται στους δρόμους και όχι στις κάλπες.
«ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΒΙΑΙΑ ΤΑ ΝΕΡΑ ΕΝΟΣ ΠΟΤΑΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ;» (Μπ. Μπρεχτ)
Τελικά τι είναι βίαιο και τι όχι; Πότε ξεπερνιούνται τα όρια; Τι είναι ηθικό και τι είναι «νόμιμο»; Μα αλήθεια, μπορεί κάποιος να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα, αν δεν έχει πάρει πρώτα θέση με ποιον είναι και ποιον υποστηρίζει; Τον εκμεταλλευτή ή τον εκμεταλλευόμενο; Από την οπτική της άρχουσας τάξης νόμιμο δικαίωμα στη βία έχουν μόνο το κράτος και τα όργανα καταστολής. Αυτά υπάρχουν για να υπερασπίζονται το δίκαιο (τίνος;) και το νόμο. Οποιοσδήποτε άλλος ασκήσει βία, έστω και αν αυτό γίνεται για την υπεράσπιση νόμιμων δικαιωμάτων του, βρίσκεται υπόλογος απέναντι στο κράτος.
Από την δική μας οπτική, η λαϊκή αντιβία αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε εργαζόμενου, του κάθε νέου και του κάθε καταπιεζόμενου απέναντι σε ένα σύστημα που σε υποδουλώνει και σε φέρνει στα όρια της ανέχειας. Από τις πιο πρωτόλειες εκφάνσεις της έως και τις πιο οργανωμένες, η λαϊκή αντιβία δεν είναι μόνο δικαίωμα αλλά και ο μοναδικός τρόπος απάντησης στις επιθέσεις που δεχόμαστε. Και θα αναρωτηθούν αρκετοί ειρωνικά: μα γίνεται με γιουρούσια και πετροπόλεμο να αλλάξουμε κάτι; Σίγουρα όχι. Αλλά αυτά αποτελούν μία πρώτη αυθόρμητη κίνηση των μαζών ενάντια στο σφυροκόπημα που δέχονται. Αντί να τα καταδικάζουμε ως προβοκάτσιες και μεμονωμένες συμπεριφορές, να δούμε πώς θα καταφέρουμε να οργανώσουμε το αυθόρμητο έτσι ώστε να έχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Πάντα μέχρι τώρα στην ροή της ιστορίας έτσι γινόταν και πάντα έτσι θα γίνεται.
ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ (ΜΜΕ): ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ
Σημαντικό ρόλο στην παραπλάνηση και την τρομοκράτηση της εργατικής τάξης παίζουν αν μη τι άλλο τα «ανεξάρτητα» ΜΜΕ τα οποία δεν δαγκώνουν ποτέ το χέρι που τα ταΐζει. Πάντα πρόθυμα να αποκρύψουν γεγονότα, να ρίξουν λάσπη σε κοινωνικούς αγώνες και να λοιδορήσουν αγωνιστές. Τα κρατικά κονδύλια, κρυφά και φανερά, που τσεπώνουν για το έργο που φέρνουν εις πέρας ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Άξιος ο μισθός τους. Άξια και η θέση τους ανάμεσα στους συνυπεύθυνους της καταλήστευσης της εργατικής τάξης.
ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΔΕΝ ΣΩΘΗΚΕ ΒΕΛΑΖΟΝΤΑΣ
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό μα καίριο: τώρα που ο παλιός κόσμος βουλιάζει, με τι θα τον αντικαταστήσουμε; Οι απαντήσεις που θα δώσει ο καθένας θα ορίσουν και το στρατόπεδο που θα βρεθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα. Υπάρχουν δύο προοπτικές και πρέπει να διαλέξουμε.
Η μια προοπτική για τα εργατικά στρώματα είναι να πιστέψουμε τα ψεύτικα διλήμματα του πολιτικού προσωπικού, να δεχτούμε τον εκβιασμό των καπιταλιστών και να γυρίσουμε 200 χρόνια πίσω για να συναντήσουμε τους κινέζους και ινδούς συναδέλφους μας. Η κοινωνία θα μετατραπεί σε ζούγκλα, ο καθένας θα κοιτάζει την πάρτη του και θα δαγκώνει το λαρύγγι του διπλανού του για να του πάρει τη μπουκιά απ' το στόμα.
Η άλλη προοπτική είναι να αρνηθούμε τα εκβιαστικά διλήμματα και να επιχειρήσουμε να φτιάξουμε έναν διαφορετικό κόσμο. Οι υλικές προϋποθέσεις υπάρχουν. Είναι ο πραγματικός πλούτος που βρίσκεται σήμερα στα χέρια των καπιταλιστών και της κρατικής, κομματικής και συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που τους υπηρετεί συνειδητά ή και όχι. Είναι τα δισεκατομμύρια που κρύβονται σε ανώνυμους τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά κυρίως είναι ο πλούτος που εμείς οι ίδιοι διαθέτουμε στα χέρια μας και στο μυαλό μας και τον χαρίζουμε σχεδόν χωρίς ανταμοιβή σ' αυτούς που μας εξουσιάζουν.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, στην άκρη όσους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δουλέψουν προς όφελος της μεγάλης εργατικής πλειοψηφίας του λαού. Ας πάρουμε πίσω την υπεραξία της εργασίας μας, ας πάρουμε στα χέρια μας τα μέσα παραγωγής κι ας οργανώσουμε τη ζωή μας σε άλλη βάση. Ας αφήσουμε πίσω τις πλαστές ανάγκες που μας γέννησε ο καπιταλισμός για να θησαυρίσουν τα χρυσά του παιδιά. Ας σπείρουμε τον δικό μας σπόρο στην οργωμένη κοινωνία της κρίσης. Έναν σπόρο που μπορεί μεγαλώνοντας να γίνει ο πολυπόθητος καρπός της ανθρώπινης ελευθερίας: με εργατική αυτοοργάνωση, διάλογο, άφθονο ελεύθερο χρόνο, σεβασμό στο περιβάλλον και τον άνθρωπο.
Για να προχωρήσει ένα τέτοιο σχέδιο, πρέπει να δείξουμε την υπευθυνότητα που απαιτείται ώστε ο σπόρος να καρπίσει, προς όφελος όλων μας. Δε είναι δυνατό οι αλλαγές προς το καλύτερο να γίνουν ενώ καθόμαστε ακόμη και σήμερα στον καναπέ παρακολουθώντας το επόμενο εκβιαστικό δίλημμα (μην ανησυχείτε, δεν θ' αργήσει και πολύ). Πρέπει όλοι να κινητοποιηθούμε, όλοι να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε τον κόσμο που θέλουμε.
Ο δρόμος δεν είναι εύκολος, όμως, όπως θα 'λεγε κι ο ποιητής, «έρχεται η στιγμή που το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι πρέπει να πεις». Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.
Από την ψήφιση του πρώτου μνημονίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μέσω των υπουργών της μας διαβεβαίωνε ότι τα αντιλαϊκά αυτά μέτρα που ψηφίζονταν στις 5 Μαΐου του 2010 μπορεί να ήταν σκληρά για μεγάλη μερίδα των εργαζομένων αλλά θα μας οδηγούσαν στον εξορθολογισμό της ελληνικής οικονομίας, στη μείωση του χρέους σε ανεκτά επίπεδα και θα δημιουργούσαν τους όρους για να κινηθεί η αγορά και πάλι σε ρυθμούς ανάπτυξης μέσα στο 2012.
Από τότε μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει πέντε αναθεωρήσεις και προσαρμογές του μνημονίου και η ψήφιση του πρόσφατου Μνημονίου 2, όλα στην ίδια σαρωτική κατεύθυνση, με την ύφεση να σκληραίνει όλο και περισσότερο και τις εργατικές κατακτήσεις δεκαετιών να γίνονται σμπαράλια. Πλέον τα προσχήματα έχουν τελειώσει και κανείς δεν κάνει λόγο για το πότε προβλέπεται να ξεπεράσουμε την ύφεση.
ΜΝΗΜΟΝΙΟ 2: ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΛΑ
Το πακέτο μέτρων που ψηφίστηκε την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012 και περιλαμβάνει ψαλίδισμα των επικουρικών συντάξεων, μείωση επιδομάτων και της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας (ΕΓΣΣΕ), κατάργηση μονιμότητας στις ΔΕΚΟ, κλείσιμο των ΟΕΕ και ΟΕΚ κά. αποτελούν άλλο ένα επεισόδιο του σίριαλ των «απαραίτητων» μέτρων που θα ακολουθήσουν, αφού αναφέρεται ρητά στο μνημόνιο ότι στις 12 επιθεωρήσεις που θα γίνονται κάθε τρεις μήνες για τα επόμενα τρία χρόνια, θα παίρνονται συμπληρωματικά μέτρα, πάντα με τον εκβιασμό της «χρεοκοπίας».
ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΕΧΘΡΟ
Η συνολική απαξίωση του πολιτικού συστήματος από την κοινωνία αλλά και οι πιέσεις προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που εκφράστηκαν όλο αυτό τον καιρό, με αποδοκιμασίες, γιαουρτώματα και προπηλακισμούς, δημιούργησαν αστάθεια και ανασφάλεια στον πολιτικό κόσμο της χώρας μας και ανησυχίες στους τροϊκανούς εταίρους μας. Έτσι με την σειρά τους αυτοί απαίτησαν από τους αρχηγούς της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑ.Ο.Σ. να αφήσουν τα ψευτοαντιμνημονιακά καραγκιοζιλίκια στην άκρη και όλοι μαζί να στηρίξουν το ξεπάτωμα των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων. Έτσι ο Σαμαράς αναγκάστηκε να βγάλει την προβιά του φιλεργατικού ανδρός πολύ νωρίτερα από ό,τι υπολόγιζε. Βλέπετε, και ο ίδιος αντιλαμβάνεται ότι η υπεράσπιση της αστικής τάξης και το ξεζούμισμα της εργατικής τάξης μπαίνουν πιο πάνω από τις προσωπικές φιλοδοξίες του οποιουδήποτε. Ο Καρατζαφέρης, από την άλλη, νόμιζε ότι θα μπορέσει να εκβιάσει καταστάσεις και να ανελιχθεί αλλά, στην τελευταία του κωλοτούμπα, οι πιστοί πατριώτες σύντροφοί του λάκισαν και τον άφησαν στην απέξω.
Το συμπέρασμα πάντως είναι ότι η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και ΛΑ.Ο.Σ. με μπροστάρη τον τραπεζίτη Παπαδήμο δεν κατάφερε να ξεγελάσει τον κόσμο για την ανάγκη εθνικής συνεργασίας και συμπόρευσης ολόκληρης της κοινωνίας κάτω από την ομπρέλα τους.
«ΑΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ» (Φρ. Ένγκελς)
«Αν δεν υπάρξουν γρήγορα εκλογές φοβάμαι ότι τα πράγματα θα είναι εκτός ελέγχου. Διότι όταν κάποιος χάνει τη δουλειά του και έχει να θρέψει και παιδιά και είναι και το σπίτι του στον πλειστηριασμό, δεν λειτουργεί με βάση τη λογική». Αλέξης Τσίπρας
«Εκλογές τώρα. Αυτό που θα τραντάξει, θα τρομάξει τους μεγαλοεπιχειρηματίες, τα κόμματά τους, την ΕΕ, δηλαδή τον αντίπαλο της εργατικής τάξης, του λαού και θα δημιουργήσει ένα αντίβαρο ενάντιά τους, είναι το εκλογικό ποσοστό του ΚΚΕ, η αποφασιστική ενίσχυσή του». ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 28-12-2011.
«Πρέπει να γίνουν εκλογές χωρίς άλλη καθυστέρηση, είναι η μόνη καθαρή, έντιμη, αλλά και δημοκρατικά χρήσιμη λύση». Φώτης Κουβέλης
Από την πρώτη κιόλας στιγμή που η κρίση άρχισε να γίνεται αντιληπτή ανά την υφήλιο, διάφοροι καλοθελητές οικονομολόγοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την κρίση με διάφορους τρόπους, με αποκλειστικό σκοπό να παραπλανήσουν την κοινωνία. Και τι δεν ακούσαμε: κρίση χρέους, κρίση ηθικών αξιών, κρίση πολιτιστική, κρίση θεσμών, κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, κρίση του ευρώ κά. Και όλα αυτά για να καμουφλαριστεί η πραγματικότητα, δηλαδή ότι η κρίση είναι συστημική, μια κρίση του καπιταλισμού στο σύνολο του. Για το ότι είμαστε σήμερα στην κατάσταση που είμαστε δεν ευθύνεται ούτε η ανικανότητα των πολιτικών, ούτε τα golden boys και σίγουρα ούτε η «επίπλαστη ευμάρεια» και ο «εγωιστικός υπερκαταναλωτισμός» για τα οποία μας κατηγορούν, λες και τα προηγούμενα χρόνια είχαμε κάτσει στον σβέρκο των κακόμοιρων εργοδοτών μας, λες και «μαζί τα φάγαμε». Για την σημερινή κατάσταση ευθύνεται αποκλειστικά μία εγγενής αντίθεση του καπιταλισμού: η απεριόριστη παραγωγική δυνατότητα του προσκρούει στην ολοένα και πιο στενή καταναλωτική δυνατότητα των εργαζόμενων μαζών. Επομένως και η απάντηση που καλούμαστε να δώσουμε σήμερα στα «τι να κάνουμε» της εποχής μας, δεν μπορεί να αναζητηθεί σε διαχειριστικές λύσεις εξανθρωπισμού και καλλωπισμού του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος. Από την άλλη σε όλους αυτούς που μας προτείνουν να τους ψηφίσουμε για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο αστικό «κοινοβούλιο», η μόνη καθαρή απάντηση είναι ότι οι αγώνες δίνονται στους δρόμους και όχι στις κάλπες.
«ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΒΙΑΙΑ ΤΑ ΝΕΡΑ ΕΝΟΣ ΠΟΤΑΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ;» (Μπ. Μπρεχτ)
Τελικά τι είναι βίαιο και τι όχι; Πότε ξεπερνιούνται τα όρια; Τι είναι ηθικό και τι είναι «νόμιμο»; Μα αλήθεια, μπορεί κάποιος να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα, αν δεν έχει πάρει πρώτα θέση με ποιον είναι και ποιον υποστηρίζει; Τον εκμεταλλευτή ή τον εκμεταλλευόμενο; Από την οπτική της άρχουσας τάξης νόμιμο δικαίωμα στη βία έχουν μόνο το κράτος και τα όργανα καταστολής. Αυτά υπάρχουν για να υπερασπίζονται το δίκαιο (τίνος;) και το νόμο. Οποιοσδήποτε άλλος ασκήσει βία, έστω και αν αυτό γίνεται για την υπεράσπιση νόμιμων δικαιωμάτων του, βρίσκεται υπόλογος απέναντι στο κράτος.
Από την δική μας οπτική, η λαϊκή αντιβία αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε εργαζόμενου, του κάθε νέου και του κάθε καταπιεζόμενου απέναντι σε ένα σύστημα που σε υποδουλώνει και σε φέρνει στα όρια της ανέχειας. Από τις πιο πρωτόλειες εκφάνσεις της έως και τις πιο οργανωμένες, η λαϊκή αντιβία δεν είναι μόνο δικαίωμα αλλά και ο μοναδικός τρόπος απάντησης στις επιθέσεις που δεχόμαστε. Και θα αναρωτηθούν αρκετοί ειρωνικά: μα γίνεται με γιουρούσια και πετροπόλεμο να αλλάξουμε κάτι; Σίγουρα όχι. Αλλά αυτά αποτελούν μία πρώτη αυθόρμητη κίνηση των μαζών ενάντια στο σφυροκόπημα που δέχονται. Αντί να τα καταδικάζουμε ως προβοκάτσιες και μεμονωμένες συμπεριφορές, να δούμε πώς θα καταφέρουμε να οργανώσουμε το αυθόρμητο έτσι ώστε να έχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Πάντα μέχρι τώρα στην ροή της ιστορίας έτσι γινόταν και πάντα έτσι θα γίνεται.
ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ (ΜΜΕ): ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ
Σημαντικό ρόλο στην παραπλάνηση και την τρομοκράτηση της εργατικής τάξης παίζουν αν μη τι άλλο τα «ανεξάρτητα» ΜΜΕ τα οποία δεν δαγκώνουν ποτέ το χέρι που τα ταΐζει. Πάντα πρόθυμα να αποκρύψουν γεγονότα, να ρίξουν λάσπη σε κοινωνικούς αγώνες και να λοιδορήσουν αγωνιστές. Τα κρατικά κονδύλια, κρυφά και φανερά, που τσεπώνουν για το έργο που φέρνουν εις πέρας ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Άξιος ο μισθός τους. Άξια και η θέση τους ανάμεσα στους συνυπεύθυνους της καταλήστευσης της εργατικής τάξης.
ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΔΕΝ ΣΩΘΗΚΕ ΒΕΛΑΖΟΝΤΑΣ
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό μα καίριο: τώρα που ο παλιός κόσμος βουλιάζει, με τι θα τον αντικαταστήσουμε; Οι απαντήσεις που θα δώσει ο καθένας θα ορίσουν και το στρατόπεδο που θα βρεθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα. Υπάρχουν δύο προοπτικές και πρέπει να διαλέξουμε.
Η μια προοπτική για τα εργατικά στρώματα είναι να πιστέψουμε τα ψεύτικα διλήμματα του πολιτικού προσωπικού, να δεχτούμε τον εκβιασμό των καπιταλιστών και να γυρίσουμε 200 χρόνια πίσω για να συναντήσουμε τους κινέζους και ινδούς συναδέλφους μας. Η κοινωνία θα μετατραπεί σε ζούγκλα, ο καθένας θα κοιτάζει την πάρτη του και θα δαγκώνει το λαρύγγι του διπλανού του για να του πάρει τη μπουκιά απ' το στόμα.
Η άλλη προοπτική είναι να αρνηθούμε τα εκβιαστικά διλήμματα και να επιχειρήσουμε να φτιάξουμε έναν διαφορετικό κόσμο. Οι υλικές προϋποθέσεις υπάρχουν. Είναι ο πραγματικός πλούτος που βρίσκεται σήμερα στα χέρια των καπιταλιστών και της κρατικής, κομματικής και συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που τους υπηρετεί συνειδητά ή και όχι. Είναι τα δισεκατομμύρια που κρύβονται σε ανώνυμους τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά κυρίως είναι ο πλούτος που εμείς οι ίδιοι διαθέτουμε στα χέρια μας και στο μυαλό μας και τον χαρίζουμε σχεδόν χωρίς ανταμοιβή σ' αυτούς που μας εξουσιάζουν.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, στην άκρη όσους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δουλέψουν προς όφελος της μεγάλης εργατικής πλειοψηφίας του λαού. Ας πάρουμε πίσω την υπεραξία της εργασίας μας, ας πάρουμε στα χέρια μας τα μέσα παραγωγής κι ας οργανώσουμε τη ζωή μας σε άλλη βάση. Ας αφήσουμε πίσω τις πλαστές ανάγκες που μας γέννησε ο καπιταλισμός για να θησαυρίσουν τα χρυσά του παιδιά. Ας σπείρουμε τον δικό μας σπόρο στην οργωμένη κοινωνία της κρίσης. Έναν σπόρο που μπορεί μεγαλώνοντας να γίνει ο πολυπόθητος καρπός της ανθρώπινης ελευθερίας: με εργατική αυτοοργάνωση, διάλογο, άφθονο ελεύθερο χρόνο, σεβασμό στο περιβάλλον και τον άνθρωπο.
Για να προχωρήσει ένα τέτοιο σχέδιο, πρέπει να δείξουμε την υπευθυνότητα που απαιτείται ώστε ο σπόρος να καρπίσει, προς όφελος όλων μας. Δε είναι δυνατό οι αλλαγές προς το καλύτερο να γίνουν ενώ καθόμαστε ακόμη και σήμερα στον καναπέ παρακολουθώντας το επόμενο εκβιαστικό δίλημμα (μην ανησυχείτε, δεν θ' αργήσει και πολύ). Πρέπει όλοι να κινητοποιηθούμε, όλοι να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε τον κόσμο που θέλουμε.
Ο δρόμος δεν είναι εύκολος, όμως, όπως θα 'λεγε κι ο ποιητής, «έρχεται η στιγμή που το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι πρέπει να πεις». Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.
Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012
Αλληλεγγύη στους 3 διωκόμενους για τις υποθέσεις Marfin/Ιανού
Στις 29/4/2011 οι σύντροφοι Ν.Λ, Γ.Π και Θ.Σ προσάγονται έξω από τα σπίτια τους και στοχοποιούνται για τον εμπρησμό της ΜΑRFIN και του ΙΑΝΟΥ που στοίχισε την ζωή σε 3 εργαζόμενους κατά την διάρκεια της μαζικής και άγριας απεργιακής κινητοποίησης της 5ης Μάη 2010. Οι 3 σύντροφοι αρνούνται κατηγορηματικά και δημόσια τις κατηγορίες από τη πρώτη στιγμή και οποιαδήποτε εμπλοκή στην υπόθεση και προφανώς αφήνονται ελεύθεροι καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία εναντίον τους.
Ένα χρόνο μετά περίπου το κράτος επαναφέρει με θράσος την αβάσιμη δίωξη εναντίον των 3 συντρόφων εν μέσω προεκλογικής περιόδου, θέλοντας αφενός να μετατοπίσει την προσοχή από τη επίθεση στην κοινωνία και αφετέρου να δείξει ότι παράγει έργο.
Η συγκεκριμένη δίωξη έχει ως στόχο να εξοντώσει ηθικά και πολιτικά τους 3 συντρόφους να στοχοποιήσει τον αναρχικό αντιεξουσιαστικό χώρο και τους κοινωνικούς αγώνες. Σε μια περίοδο συστημικής κρίσης όπου οι κοινωνικές αντιστάσεις εντείνονται και οι αγώνες ριζοσπαστικοποιούνται, η δίωξη λειτουργεί και προσβλέπει στο να εκφοβίσει, να εγκληματοποιήσει και εν τέλει να απονοηματοδοτήσει τον λόγο και τη δράση των αγωνιστών.
ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ 3 ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ
Να υπερασπιστούμε τους κοινωνικούς αγώνες και τη ριζοσπαστικοποίηση τους.
Να μην αφήσουμε το ζήτημα της κοινωνικής αντιβίας και την υπεράσπιση των ζωών μας από την λεηλασία του συστήματος στις αφηγήσεις και στις εκδοχές κρατικών παρακρατικών και μιντιακών πραιτόρων.
ΑΓΩΝΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΙΑΚΟΙ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΙ ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟΙ
Καμία Δίωξη Στους 3 Συντρόφους Μας
Αλληλεγγύη Αντίσταση Αξιοπρέπεια
Ένα χρόνο μετά περίπου το κράτος επαναφέρει με θράσος την αβάσιμη δίωξη εναντίον των 3 συντρόφων εν μέσω προεκλογικής περιόδου, θέλοντας αφενός να μετατοπίσει την προσοχή από τη επίθεση στην κοινωνία και αφετέρου να δείξει ότι παράγει έργο.
Η συγκεκριμένη δίωξη έχει ως στόχο να εξοντώσει ηθικά και πολιτικά τους 3 συντρόφους να στοχοποιήσει τον αναρχικό αντιεξουσιαστικό χώρο και τους κοινωνικούς αγώνες. Σε μια περίοδο συστημικής κρίσης όπου οι κοινωνικές αντιστάσεις εντείνονται και οι αγώνες ριζοσπαστικοποιούνται, η δίωξη λειτουργεί και προσβλέπει στο να εκφοβίσει, να εγκληματοποιήσει και εν τέλει να απονοηματοδοτήσει τον λόγο και τη δράση των αγωνιστών.
ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ 3 ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ
Να υπερασπιστούμε τους κοινωνικούς αγώνες και τη ριζοσπαστικοποίηση τους.
Να μην αφήσουμε το ζήτημα της κοινωνικής αντιβίας και την υπεράσπιση των ζωών μας από την λεηλασία του συστήματος στις αφηγήσεις και στις εκδοχές κρατικών παρακρατικών και μιντιακών πραιτόρων.
ΑΓΩΝΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΙΑΚΟΙ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΙ ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟΙ
Καμία Δίωξη Στους 3 Συντρόφους Μας
Αλληλεγγύη Αντίσταση Αξιοπρέπεια
Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012
Εθνικές επέτειοι, κρίση, παρελάσεις, διαμαρτυρία, πατρίδες και σημαίες...
«[…] Αν υποθέταμε ότι οι Έλληνες κάτοικοι των ορεινών, οι κλέφτες, που ξεσηκώθηκαν εναντίον των Τούρκων τον καιρό του Μπάυρον ήταν εθνικιστές, πράγμα το οποίο είναι ομολογουμένως απίθανο, δεν μπορούμε να μην παρατηρήσουμε ότι μερικοί από τους πιο αξιοθαύμαστους αγωνιστές τους δεν ήταν Έλληνες αλλά Αλβανοί (Σουλιώτες).»
E. J. Hobsbawm, Έθνη και Εθνικισμός από το 1780 μέχρι σήμερα. Πρόγραμμα, μύθος, πραγματικότητα, σελ.95
Μία δημοκρατία απογυμνωμένη από κάθε της κοινωνικό έρεισμα που επιστρατεύει όλο και πιο πολύ την κατασταλτική της δύναμη για να επιβάλλει μία επίπλαστη ειρήνευση, μία τοπική αυτοδιοίκηση πειθήνια στις εντολές της κεντρικής εξουσίας που φροντίζει για την απαρέγκλιτη εφαρμογή των εντολών αυτών σε τοπικό επίπεδο, ένα ανεκδιήγητο υπουργείο παιδείας που, με μία προκλητικότατη ανακοίνωση, μας καλεί να τιμήσουμε την ιστορική μνήμη της ημέρας. Ένας μηχανισμός πλήρως απονομιμοποιημένος αλλά σε πλήρη λειτουργία προσπαθεί να μας πείσει ότι πρέπει και αυτή την Κυριακή να μπούμε στη σειρά, να στοιχηθούμε, να παρελάσουμε, να χειροκροτήσουμε, να κρατήσουμε πλαστικά γαλανόλευκα σημαιάκια, επειδή είναι «ένα εθνικό χρέος που ενώνει όλους τους Έλληνες» (σύμφωνα με τη δήλωση του υπουργού παιδείας).
Ζούμε στην εποχή που οι ζωές μας λεηλατούνται με τον πιο χυδαίο και απροκάλυπτο τρόπο˙ στην εποχή που οι «από κάτω» δεχόμαστε την πιο σφοδρή επίθεση προκειμένου να σωθεί ένα εκμεταλλευτικό και καταπιεστικό σύστημα˙ και στην εποχή που η επινοημένη εθνική ενότητα και συνείδηση θα μας ζητήσει να πιστέψουμε την κυριαρχική προπαγάνδα της «Ελλάδας που μπορεί», όπως χρόνια τώρα μας ζητά να πιστέψουμε στο μύθο του κρυφού σχολειού και του παιδομαζώματος - που ποτέ δεν υπήρξαν.
Και στην εποχή αυτή οι παρελάσεις δεν μπορεί παρά να αποτελούν προνομιακό για την κυριαρχία πεδίο ασκήσεων εκπειθάρχησης της νεολαίας, διαφήμισης του εθνικισμού, εξοικείωσης της κοινωνίας με τη δυνατότητα στρατιωτικοποίησης και εκφασισμού της, δεν μπορεί παρά να αποτελούν μία υπενθύμιση των κατασκευασμένων εθνικών διαχωρισμών και των αντιδραστικών αξιών της υποταγής, της ιεραρχίας, του μιλιταρισμού.
…Ή συνάντηση των αρνήσεων και των αυτοοργανωμένων κινήσεων, της χαράς της αντίστασης και της δημιουργίας
Γι’ αυτό, το ραντεβού μας μπορεί να είναι στο δρόμο αλλά όχι για να παρελαύνουμε με στρατιωτικό βηματισμό και να στρέφουμε τα κεφάλια μας προς τη θέση των επισήμων ή προς την αντίθετη κατεύθυνση˙ το ραντεβού μας είναι στο δρόμο για να συναντηθούμε και να οργανώσουμε την αντίστασή μας με οριζόντιες και αντιιεραρχικές δομές, πέρα από τους κυριαρχικούς διαχωρισμούς των εθνών,των πατρίδων και των συνόρων…
…για να μη ζήσουμε σαν δούλοι!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)








.jpg)
