Συναυλία GARAGE - PUNK στη "Στρούγκα"

Παρασκευή 15/4
στις 9 το βράδυ

οι LIZARDS στη "Στρούγκα" - Δεκελείας 116

2 χρόνια αυτοδιαχειριζόμενη Στρούγκα: Συνεχίζουμε!

κλικ στην αφίσα για μεγέθυνση

2 χρόνια Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος «Στρούγκα»

«Ασε ν ’αλυχτάνε τα σκυλιά, το καραβάνι προχωράει…»

(ρητό της ερήμου)

Αναζητώντας τα νήματα που έφτασαν το καραβάνι μας έως σήμερα θα πρέπει να γυρίσουμε πίσω, στη νύχτα της 15^ης Δεκεμβρίου του 2008, όταν έπειτα από το κάλεσμα μιας χούφτας ανθρώπων-κατοίκων της περιοχής, δεκάδες άλλοι και άλλες ανταποκρίθηκαν. Μέσα σε λίγες ώρες και ύστερα για ολόκληρο το Δεκέμβρη της εξέγερσης, το Πνευματικό Κέντρο της Νέας Φιλαδέλφειας αποτέλεσε μια πολύχρωμη, φωτεινή και ζεστή εστία αντιπληροφόρησης και αντίστασης ενάντια στην δολοφονική επίθεση εναντίον του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Μια εστία που έγινε το σπίτι μας μέχρι και την τελευταία μέρα του Δεκέμβρη. Όμως η φωτιά δεν μπορούσε να σβήσει και έτσι μετά από εβδομαδιαίες συνελεύσεις που κράτησαν μήνες πήραμε την απόφαση να διεκδικήσουμε τη μόνιμη παρουσία μας στην περιοχή. Και τα καταφέραμε…

Το καταλάβαμε…

…Φτάσαμε αισίως στο πρωινό του Σαββάτου της 28^ης Μαρτίου του 2009, όπου ήρθαμε αντιμέτωποι με τη «δημοτική πρόνοια» που κρυβόταν πίσω από τα θολά τζάμια της πάλαι ποτέ ταβέρνας. Από εκείνο το πρωινό, ο πρώην σκουπιδότοπος, ο χώρος μόλυνσης, παρακμής και εγκατάλειψης που παρελάμβαναν και παρέδιδαν με τη σειρά τους οι εκάστοτε εξουσίες του δήμου –παρά το γεγονός ότι ήταν μπροστά στα μάτια τους- θα άλλαζε μια για πάντα. Χωρίς ταμπέλες προϋπολογισμών με ατέλειωτα μηδενικά, χωρίς «κολλητούς» εργολάβους και πολιτικούς παρατρεχάμενους. Μόνο χάρη στην ανιδιοτελή προσφορά (οικονομική, εργατική, καλλιτεχνική κ.α) ανθρώπων όλων των ηλικιών που είδαν ότι μέσα από διαδικασίες αυτοδιαχείρισης και αυτοοργάνωσης μπορούσαν να κάνουν πράξη το σύνθημα «Αν δεν υπάρχουν ελεύθεροι χώροι, θα τους δημιουργήσουμε εμείς». Από τότε οι μέρες που κυλούσαν έφερναν νέα χρώματα, νέες μουσικές και η «Στρούγκα» ξεκίνησε να γράφει μια νέα ιστορία μνήμης για όλους μας, «μια γέννα που όλο την περιμέναμε κι όλο κινούσε να ‘ρθει…».

Αν σήμερα απευθυνόμαστε με ένα δημόσιο κείμενο προς τους κατοίκους της περιοχής δεν το κάνουμε για να επιβεβαιώσουμε τον «μικρό μας θρίαμβο» αλλά γιατί βρίσκουμε την ευκαιρία της επετείου των 2 χρόνων για να μιλήσουμε για τους μικρούς και τους μεγάλους συμβολισμούς που νοηματοδοτεί η έως τώρα πορεία μας. Συμβολισμοί που ξεκινούν ακόμα από την ίδια την χωροταξική θέση της κατάληψης: Πάνω στην εμπορευματική έρημο της οδού Δεκελείας, ακριβώς απέναντι από την γυάλινη μπετόν παραφωνία του Δημαρχείου, στην καρδιά της πόλης, ή μάλλον του μεγάλου χωριού μας…

Γιατί η Στρούγκα είναι το στέκι της γειτονιάς, μια όαση… στη μέση της ερήμου…Στην έρημο, όμως, κανένας δεν μπορεί να επιβιώσει μόνος του, καραδοκούν κίνδυνοι κι ο οδοιπόρος μπορεί να χαθεί. Έτσι, μέσα από αυτό το ταξίδι, γνωριστήκαμε άνθρωποι μέχρι χθες ξένοι μεταξύ τους, μάθαμε να συναντιόμαστε σα γείτονες και όχι σα πελάτες, προσπαθήσαμε κι ακόμα προσπαθούμε να συζητούμε ισότιμα, δίχως εγωιστικούς ανταγωνισμούς, φιλοδοξίες, επάρσεις και αδιαφιλονίκητες αλήθειες του καθένα από μας. Αναδύθηκαν αξίες όπως η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη, η αξιοπρέπεια, κι ο αλληλοσεβασμός έγιναν οι φάροι που μπορούν να φωτίσουν τους επόμενους προορισμούς μας: Από την προστασία κι ελεύθερη χρήση των δημόσιων χώρων, την επικοινωνία με όσο δυνατό περισσότερα κομμάτια του κοινωνικού ιστού της γειτονιάς, την αυτοδιαχείριση και τον αυτοκαθορισμό μας, μέχρι την απελευθέρωση του νου και τη διεκδίκηση της ίδιας μας της ζωής.

Η Στρούγκα ανήκει σε όλους!

Συνεχίζουμε, όμως, να αρνούμαστε κάθε ιδιοκτησιακή αντίληψη της Στρούγκας. Σε αυτά τα δύο χρόνια, η Στρούγκα ήταν ανοιχτή σε όσους θέλησαν να εκφραστούν μέσα της. Έτσι άνοιξε τις πόρτες τις σε συναυλίες μαθητικών και άλλων συγκροτημάτων, κινηματογραφικές προβολές, εκδηλώσεις αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης σε διωκόμενους αγωνιστές και συλλογικά εγχειρήματα, μικρές και μεγάλες γιορτές, συζητήσεις για διάφορα κοινωνικά ή πολιτικά ζητήματα, συνελεύσεις και γενικώς ο, τι προλαβαίναμε και αντέχαμε να υποστηρίξουμε σε μια καθημερινή πραγματικότητα που μας καταπιέζει όλο και περισσότερο με αγωνίες και άγχος για την επόμενη μέρα. Το κυριότερο όμως για μας είναι ότι η Στρούγκα γίνεται φιλόξενη κάθε Τρίτη βράδυ για όποιον/α έρθει να εκθέσει τον προβληματισμό, την κριτική, την επιθυμία, τη διαθεσιμότητά του. Μια διαδικασία που έχει αναδείξει το εγχείρημα της Στρούγκας και την ανοιχτή συνέλευση κατοίκων της Νέας Φιλαδέλφειας ως τον μοναδικό ζωντανό πνεύμονα διαλόγου, οργάνωσης και δράσης σε όλη την περιοχή.

Από την άλλη, δεν πετάμε στα σύννεφα. Ξέρουμε ότι η συγκυρία της εποχής μας προτάσσει το homo homini lupus (ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος). Ειδικά, σήμερα, στην απογείωση της εκμετάλλευσης όλων εμάς που φτιάχνουμε με τα χέρια μας τον κοινωνικό πλούτο, με τη λεηλασία των εργατικών και ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, την τελειωτική επίθεση των πλουσίων εις βάρος των αδυνάτων με τη μορφή «μνημονίων 1,2,3,4…»

Θα συνεχίζουμε όμως να αναζητούμε τη ζεστασιά της στέγης των πολλών, της αλληλεγγύης και της αγωνιστικότητας που έως τώρα μάς οδήγησαν μέχρι την συμβολή των οδών Δεκελείας και Επταλόφου και στο μικρό «θαύμα της Στρούγκας».

…Ακούσαμε το τραγούδι της θάλασσας και πλέον δεν μπορούμε να κοιμηθούμε. Και μέσα στην αγρύπνια μας, διαπιστώσαμε πως «Κανένα πρόβατο δε σώθηκε βελάζοντας…»

Είμαστε εδώ, όπως ήμασταν πάντα, για όλους τους λόγους του κόσμου…

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Νέας Φιλαδέλφειας
Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος «Στρούγκα»
Μάρτης 2011

Εκδηλώσεις "γειτονικής συνεύρεσης" με αφορμή τα 2 χρόνια της "Στρούγκας":

Παρασκευή 8/4/11 στις 20:00

Ανοιχτή συζήτηση με θέμα:
"ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2023
μια Οδύσσεια χωρίς Ιθάκη"

~

Σαββάτο 9/4/11 στις 20:00

ΘΕΑΤΡΟ
Οι "αδέσποτες σκύλες" παρουσιάζουν:
"Το βαλς των βρώμικων δρόμων νο.2"

~

Κυριακή 10/4/11

-στις 10.30 Παιδικό εργαστήρι (Φυτεύουμε σπόρους)

-στις 11.30 Παιδική παράσταση κουκλοθέατρου από την ομάδα "Φτου ξελευθερία!"
"Όταν η κόκκινη κλωστή χάθηκε στο δάσος"

-στις 13.30 "Κουζίνα της γειτονιάς"
Φέρνουμε φαγητό από το σπίτι και τρώμε με παρέα...

Επίθεση φασιστών στο "Παπουτσάδικο" (χαϊδάρι)

Παπουτσάδικο, στο Xαϊδάρι

(σ.σ. Το παπουτσάδικο είναι ένα παλιό εργοστάσιο παπουτσιών που κατελήφθη πρόσφατα, στις 19 Μάρτη, από κάτοικους της περιοχής Χαιδαρίου με σκοπό τη δημιουργία χώρου έκφρασης, προβληματισμού και δράσης... Αντιγράφουμε από το μπλογκ της συνέλευσης Χαιδαρίου)

"Δολοφονική επίθεση με εμπρηστικό μηχανισμό δέχθηκε η συνέλευση της κατάληψης του εργοστασίου παπουτσιών, το βράδυ (περί τις 9.45 μ.μ.) της Kυριακής 3 Aπριλίου, στο Xαϊδάρι, ευτυχώς χωρίς κανέναν τραυματισμό.

Tραμπούκοι φασίστες περνώντας με μηχανάκι πέταξαν τον εμπρηστικό - εκρηκτικό μηχανισμό ανάμεσα στους συντρόφους που εκείνη την ώρα είχαν συνέλευση στο προαύλιο. H καθυστέρηση της ανάφλεξης έδωσε χρόνο στους συντρόφους να σκορπίσουν και να μην έχουμε θύματα. Mόνο μια τσάντα συντρόφισσας και μια καρέκλα κάηκαν.

Eίναι σαφές ότι οι μηχανισμοί του παρακράτους και του κράτους θέλουν να τρομοκρατήσουν τις δεκάδες νεολαίων και εργαζομένων που συμμετέχουν στην διαμόρφωση του εγκαταλειμμένου από το δήμο παλιού εργοστασίου σε ένα ανοικτό κοινωνικό χώρο πολιτικής και πολιτιστικής δημιουργίας και δράσης. Eπίσης θέλουν να σπείρουν φόβο στο λαό της περιοχής που από την πρώτη στιγμή είδε πολύ ευνοϊκά την κατάληψη και ανάπλαση ενός χώρου που η εγκατάλειψη τον είχε μετατρέψει σε χώρο μόλυνσης.

Oι φασίστες τρομοκράτες δεν μας φοβίζουν – μας εξοργίζουν.

Kαλούμε το λαό του Xαϊδαρίου και όλους τους σκεπτόμενους ανθρώπους να απομονώσουν του ναζιστές νοσταλγούς του Xίτλερ και τους ιθύνοντες που τους κατευθύνουν.

Φασίστες στις τρύπες σας!"

Κατάληψη Παπουτσάδικου Xαϊδάρι - 3/4/2011
http://stekipounentes.wordpress.com/

Δικαίωση των 300 απεργών πείνας

Ύστερα από 44 ημέρες απεργίας πείνας και δεκάδες μεταγωγές σε νοσοκομεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης, οι 300 μετανάστες-εργάτες αποφάσισαν να σταματήσουν τον αγώνα τους, κάνοντας ένα μεγάλο βήμα για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων όλων των μεταναστών και των εργατών συνανθρώπων μας.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Tρόποι να περάσεις τις διακοπές σου σ' ένα ευρωπαικό νησί...

Nερό κι αλάτι - Ένα τραγούδι για τους 300

Είμαστε όλοι μετανάστες (λάβαμε και δημοσιεύουμε)

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Αν ένας σεισμός στην Τασμανία κρατούσε 300 ανθρώπους εγκλωβισμένους σε ερείπια, αναγκαία και ανθρώπινα η ΕΜΑΚ μαζί με εθελοντές διασώστες θα ήταν από την πρώτη στιγμή παρόντες στην προσπάθεια για απεγκλωβισμό. Αν 100 ναυαγοί πάλευαν μεσοπέλαγα για τη ζωή τους, εναέριες και θαλάσσιες δυνάμεις, αναγκαία και ανθρώπινα, θα είχαν σπεύσει για τη διάσωσή τους. Αν δέκα εκδρομείς σε χιονοδρομικό κέντρο αποκλείονταν από αιφνίδιες χιονοπτώσεις, οι κατάλληλες για τον απεγκλωβισμό δυνάμεις, σωστά και ανθρώπινα, θα βρισκόντουσαν σε συναγερμό. Αν έστω και ένας ορειβάτης στον Όλυμπο εγκλωβιζόταν σε μια χαράδρα, θα ενεργοποιούσε άμεσα τα ανθρώπινα αντανακλαστικά για τον εντοπισμό και τη διάσωσή του.

Και μαζί με τους διασώστες θα απογειώνονταν τα θορυβώδη ελικόπτερα των τηλεοπτικών ανταποκρίσεων, θα εξορμούσαν τα κομβόι των τηλεοπτικών βαν, θα φορούσαν τα ζεστά σκουφιά τους οι αντίστοιχοι ανταποκριτές και θα έσπευδαν όλοι μαζί στον τόπο του δράματος, με μικρόφωνα σα ματσούκια για να μεταδώσουν – όχι απαραίτητα, βρε αδερφέ, τη διάσωση – την έτσι κι αλλιώς όμως θεαματική είδηση. Και το πανελλήνιο, με κομμένη την ανάσα, μέσα από έκτακτα δελτία, «επικίνδυνα» πλάνα και την παλλόμενη φωνή των ανταποκριτών θα πληροφορούνταν κάθε πέντε λεπτά την εξέλιξη των επιχειρήσεων.

Αν 300 μετανάστες απεργοί πείνας χαροπαλεύουν σήμερα μέσα στην καρδιά της Αθήνας – όπου για τη διάσωσή τους περιττεύουν ειδικές δυνάμεις, εθελοντές με αυτοθυσία, θορυβώδη ελικόπτερα, κομβόι βαν και ζεστά σκουφιά – τους κυκλώνει η κυνική καταδίκη μιας ανάλγητης πολιτείας, η εκκωφαντική σιωπή μιας κατευθυνόμενης ειδησεογραφίας, η παγερή υποκρισία μιας εκκλησίας και σύμπαντος του ποιμνίου της που ‘αγαπά τον πλησίον του σαν τον εαυτό του’ και προσεύχεται περί σωτηρίας των ψυχών ημών, η εκδικητική προσμονή των περιοικούντων φασιστοειδών, η γελοιότητα μιας υφυπουργού περί «έλλειψης κουλτούρας» και η πρόστυχη δήλωση ενός υπουργού «οι τριακόσιοι είναι μια βόμβα για τη δημόσια υγεία».

Αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα των 10 τουλάχιστον εκατομμυρίων απόδημων Ελλήνων στις τέσσερις γωνιές της γης, όπου – το ξανάπαμε - περιθωριοποιημένοι και αποδιοπομπαίοι, πλύναμε σχεδόν όλα τα άπλυτα πιάτα της αμερικάνικης γαστριμαργίας. Στιγματισμένοι ως υποψήφιοι εγκληματίες, βάψαμε όλες τις κρεμαστές γέφυρες της αμερικάνικης επικράτειας, θρηνώντας εκατοντάδες νεκρούς και ανάπηρους. Χωμένοι σε στρατόπεδα μεταναστών, απολυμάναμε όλους τους δημόσιους απόπατους στη γκαστερμπάϊτερ θητεία μας. Μπουζουριασμένοι στα βάθη της γης, χάσαμε πολύ κόσμο μέσα στα πιτς των βελγικών ορυχείων, από πνευμονοκονίαση ή καταπλάκωση. Ντυθήκαμε απελπισμένες νύφες σε υπερπόντια προξενιά από ρετουσαρισμένες φωτογραφίες. Επιβιώσαμε στο μεγάλο πόλεμο σε στρατόπεδα προσφύγων. Στείλαμε στην Τασκένδη τα παιδιά μας για να γλυτώσουν τον αφανισμό κι όταν επέστρεψαν δεν γνώρισαν πατρίδα. Σουλατσάραμε όλη την Ευρώπη ως εξόριστοι ή γιαλαντζί αντιστασιακοί και συνεχίζουμε – σήμερα με μεγάλη ένταση – να αποχαιρετούμε στα λιμάνια το νέο κύμα της μετανάστευσης, στην πουλημένη πια Ελλάδα του ΔΝΤ.

Και όταν από χώρα φυγής των παιδιών μας, γίναμε και χώρα «υποδοχής» κυνηγημένων και απελπισμένων ανθρώπων που τρέχουν να γλιτώσουν από τη φτώχεια, την πείνα, τον πόλεμο, τις δικτατορίες, τα διάσπαρτα ναρκοπέδια (όλες τις αιτίες που έχωναν εμάς στα αμπάρια του Μεγάλη Ελλάδα και Πατρίς για δεκαετίες, και μας αποβίβαζαν στον υπερπόντιο παράδεισο με αποπνικτικούς ψεκασμούς ψειρόσκονης) δείξαμε τα μούτρα μας και το ανύπαρκτο ιστορικό μας φιλότιμο.

Ανεχτήκαμε με μορφασμούς απέχθειας όσους χρειαζόμασταν στις φράουλες της Μανωλάδας με ένα ευρώ μεροκάματο, στην εξαναγκαστική πορνεία με ιθαγενείς νταβαντζήδες, στα υπόγεια χωρίς εξαερισμό ραφτάδικα, στη φτηνή, ανασφάλιστη οικοδομή.

Κι από πίσω ξαμολύσαμε μια ολόκληρη Καμόρα, που ζει και βασιλεύει πουλώντας ελπίδα στους απελπισμένους, ακριβοπληρωμένες αιτήσεις ασύλου, ψεύτικες κάρτες, διασπάθιση πόρων, κάτι κουφές μη κυβερνητικές οργανώσεις που στήνουν συνέδρια σε πολυτελή ξενοδοχεία. Νταβαντζιλίκι και δουλεμπόριο. Και παραπίσω ξαμολύσαμε τους θεματοφύλακες της φυλετικής καθαρότητας, κάτι αφρίζοντα σκυλιά που συνήθως παρασιτοζωούν μέσα σε μια αρχαιολαγνεία.

Κι επειδή τα περί ιστορικού φιλότιμου μπορεί να μοιάζουν πολύ ηθικολογικά για μια εποχή που κυριαρχεί «το νόμιμον και ηθικόν» της υψηλόβαθμης ρεμούλας και του οργανωμένου εμπαιγμού, να πούμε ότι ποτέ και πουθενά ο μετανάστης δεν ήταν η αιτία διόγκωσης της ανεργίας και της εκμετάλλευσης. Ήταν ο πιο ευάλωτος αποδέκτης της . Σε μια Ελλάδα που ο παραγωγικός ιστός έχει μηδενιστεί, οι κρατικοδίαιτοι βιομήχανοι τα παίρνουν για να τα κάνουν καταθέσεις στην Ελβετία ή επενδύσεις με φτηνό κόστος εκτός συνόρων και ο δημόσιος πλούτος ‘εξυγιαίνεται’ , δηλαδή ξεπουλιέται προκλητικά, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Κι επειδή ακόμα κι αυτό μπορεί να είναι δυσνόητο στην εποχή του κοινωνικού ευνουχισμού και του πολιτικού αναλφαβητισμού, να πούμε ότι αν οι μετανάστες νομιμοποιούνταν, δεν θα υπήρχε ‘ ο αθέμιτος’ τάχα ανταγωνισμός του πάμφθηνου εργατικού κόστους. Όμως γι αυτό φρόντισαν από άλλο δρόμο. Καταργώντας κάθε εργασιακή αξιοπρέπεια, συντρίβοντας κάθε έννοια συλλογικής σύμβασης και σοδομώντας τα στοιχειώδη δικαιώματα ενός αιώνα, ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.

Επειδή η ζωή των 300 απεργών πείνας βρίσκεται πια σε σοβαρό κίνδυνο, όλοι οι φορείς, σωματεία, σύλλογοι, μαθητικές κοινότητες να σπάσουμε τον κύκλο της σιωπής, πνίγοντας τον κυνισμό και την αναλγησία της πολιτείας σε χιλιάδες διαμαρτυρίες.

Τέλος, ‘σύντροφε’, Λοβέρδο, η μόνη νόσος που μπορούν να μας μεταδώσουν οι τριακόσιοι μετανάστες απεργοί πείνας είναι ο αγώνας για αξιοπρέπεια. Απέναντι σ’ αυτή την πιθανή ‘επιδημία’ δεν υπάρχει ούτε εμβόλιο , ούτε ανοσία.

Η παραπάνω επιστολή που λάβαμε με e-mail έχει γραφτεί από την εκπαιδευτικό
Νίνα Γεωργιάδου

Εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης της κατάληψης ΠΙΚΠΑ στο Ηράκλειο

Στις 16/2 έγινε εισβολή της αστυνομίας στον κατειλημμένο χώρο ΠΙΚΠΑ στο Ηράκλειο Κρήτης. Οι τέσσερις συλληφθέντες και συλληφθείσες εξαναγκάζονται σε μεγάλες εκβιαστικές χρηματικές εγγυήσεις με αντάλλαγμα την ελευθερία τους.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ με ρεμπέτικες νότες από τη "Λαϊκή Οργή" Κυριακή 27/2 στις 3 το μεσημέρι στη "Στρούγκα" Δεκελείας 116, Νέα Φιλαδέλφεια

Δεν θα μας φοβίσουν!

Στήριξη στους ελεύθερους χώρους και σ' όσους αγωνίζονται.

Τετάρτη 23 Φλεβάρη - Α Π Ε Ρ Γ Ι Α

Άλλη μια αστυνομική-δικαστική επιτυχία: Η υπόθεση της Φαίη Μάγιερ

Στις 10/1/2011 συλλαμβάνεται η αναρχική Φαίη Μαρί Μάγιερ. Η σύλληψη μοιάζει περισσότερο με απαγωγή, καθώς κουκουλοφόροι της «αντί»τρομοκρατικής την ακινητοποιούν έξω από το σπίτι της, της φοράνε κουκούλα και την οδηγούν στην Γ.Α.Δ.Α. όπου και ανακρίνεται. Παράλληλα συστήνεται δικογραφία εις βάρος της με την κατηγορία της συμμετοχής της σε τρομοκρατική οργάνωση.

«Παρασκευή 15.00 έγινε η απαγωγή μου, την ώρα που έβγαινα από το σπίτι να πάω στο φροντιστήριο όπου διδάσκω. Τουλάχιστον δέκα άτομα με κουκούλες, αφού μου φόρεσαν κι εμένα κουκούλα, με πήγαν στον 12ο όροφο της Γ.Α.Δ.Α. χωρίς να μου πουν ούτε μια λέξη. Εκεί αφού με ανέκριναν έξι άτομα, μου έδειξαν μια φωτογραφία όπου βρισκόμουν εγώ και ο φίλος και σύντροφος Χρήστος Πολίτης. Με ρώτησαν αν τον γνωρίζω και μόλις τους απάντησα θετικά, ότι είναι ένας ακόμη που έχετε στείλει φυλακή άδικα, ο επικεφαλής διέταξε βαρύγδουπα «κανονικά, πάμε τις διαδικασίες». Με έγδυσαν, με κατέγραψαν, μου έκλεψαν το φανελάκι και τις κάλτσες μου, εννοείται ότι δεν μου είχαν πει καν γιατί κατηγορούμαι και εννοείται ότι καμία σημασία δεν έδιναν στο αίτημα μου για δικηγόρο.»

F. Meyer

Τις επόμενες μέρες, οι γνωστοί σε όλους μας, κοινοί συκοφάντες των ΜΜΕ δεν αργούν να κατασκευάσουν ένα οικογενειακό παρελθόν τρομοκρατίας βαπτίζοντας τη μητέρα της «τρομοκράτισσα» της RAF και τον πατέρα της νεκρό ύστερα από συμπλοκή με την αστυνομία εν μέσω επιχείρησης της ίδιας οργάνωσης. Το θέατρο δεν είχε μεγάλη διάρκεια καθώς δυο μέρες αργότερα ο πατέρας της στέλνει επιστολή στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας πως είναι τελικά ζωντανός και όλο αυτό το καρναβάλι της επιτυχίας των Ελληνικών Αρχών βασίζεται σε απλή συνωνυμία της γυναίκας του με την γερμανίδα αντάρτισσα της RAF.

Κατά την αρχική παραπομπή της σε ανακριτή και εισαγγελέα δεν καθίστατο δυνατή η απόφαση για τη προφυλάκισή της ή μη καθώς δεν υπήρχε συμφωνία. Μετά την παραπομπή της στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθήνας στις 10/2/2011 αποφασίζεται τελικά η προφυλάκισή της με την κατηγορία ότι είχε στο σπίτι της γράμματα Πολιτικών Κρατουμένων.

«Τη ρώτησε η εισαγγελέας γιατί διάβαζε αυτά τα κείμενα και της απάντησα: «μα οποιοσδήποτε θα μπορούσε να τα διαβάσει κυρία εισαγγελέα γιατί είναι δημοσιευμένα στον τύπο» τότε η εισαγγελέας είπε: «εγώ κ. συνήγορε δεν έχω στο σπίτι μου κείμενα τρομοκρατών!» Όταν δε η κατηγορουμένη τους χαρακτήρισε «πολιτικούς κρατούμενους», η απάντηση της εισαγγελέως ήταν «δεν είναι πολιτικοί κρατούμενοι, είναι τρομοκράτες».

Από τη συνέντευξη Τύπου των Συνηγόρων Υπεράσπισης

(όπως το πάνε, σε λίγο θα μας βάζουν φυλακή επειδή ξέρουμε ανάγνωση!)

Να σημειωθεί εδώ ότι αυτοί που η κυρία εισαγγελέας κατονόμασε ως «τρομοκράτες» δεν έχουν καν δικαστεί σε πρώτο βαθμό! Από εκεί και μόνο φαίνεται ξεκάθαρα που έχει γραμμένο η κυρία εισαγγελέας το τεκμήριο αθωότητας (καθένας μας υποτίθεται πως είναι αθώος πριν δικαστεί) και όλες τις άλλες ποινικές και δικονομικές διατάξεις μιας δικαιοσύνης που υποτίθεται πως υπηρετεί.

Στην παρούσα οικονομική και πολιτική συγκυρία το κράτος με συμμάχους τη δικαστική εξουσία και ΜΜΕ προσπαθεί να διασφαλίσει με κάθε τρόπο τη συνέχιση ενός έργου που οδηγεί στην εξαθλίωση όλων μας. Για να μπορέσουν να «πετύχουν» την καταπάτηση των εργασιακών κεκτημένων, την εξαφάνιση του συστήματος δημόσιας δωρεάν υγείας και παιδείας, τη διάλυση των αστικών συγκοινωνιών, το ξεπούλημα της περιουσίας όλων μας και για ένα σωρό άλλα με τα οποία απειλούμαστε ανοιχτά σήμερα, απαιτείται μια κοινωνία αφοπλισμένη και φοβισμένη μήπως χάσει και το τελευταίο κομμάτι ψωμί. Για να συνεχίσουν να τρώνε αυτοί και οι τραπεζίτες σε κοινά τραπέζια.

Η δίωξη της Φαίη Μαρί Μάγιερ και πολλών άλλων ανθρώπων που αγωνίζονται ανοιχτά και δημόσια ενάντια στα σχέδιά τους είναι ένας τρόπος διασποράς του φόβου και της ιδέας «ο καθένας για την πάρτη του».

Δεν θα καταφέρουν ποτέ να μας φοβίσουν. Δεν θα καταφέρουν ποτέ να φοβίσουν την κοινωνία ολόκληρη. Θα μας βρίσκουν πάντα μπροστά τους .

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΦΑΙΗΣ ΜΑΡΙ ΜΑΓΙΕΡ

Όλοι στους δρόμους ενάντια στον τρόμο, ενάντια στο μέλλον που μας ετοιμάζουν…

Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Νέας Φιλαδέλφειας

μερικά μόνο από τα παλιότερα αστυνομικά-δικαστικά κατορθώματα εδώ

γράμμα της Φαίη Μάγιερ από τη φυλακή εδώ

Πόσες ανθρώπινες ζωές χρειάζεται η ελληνική κυβέρνηση;

Σήμερα, 24η μέρα απεργίας πείνας, 3 μετανάστες απεργοί ξεπέρασαν τα όρια της φυσικής τους αντοχής. Με σοβαρές ηλεκτρολικές διαταραχές, αφυδάτωση, αδυναμία λήψης υγρών από το στόμα εσπευσμένα διακομίστηκαν στα νοσοκομεία.

Οι απεργοί πείνας συνομιλούν πλέον με τον θάνατο. Με ποίον, άλλωστε, να συνομιλήσουν; Με την επίσημη πολιτεία; Η πολιτεία κωφεύει. Εξαντλεί τα επικοινωνιακά της μέσα σε διατάγματα μίσους και ρατσισμού.

Οι άνθρωποι, οι εργάτες, οι 300 μετανάστες αποφάσισαν έναν αγώνα μέχρις εσχάτων. Για να διεκδικήσουν όλα αυτά που για όλους εμάς είναι αυτονόητα : να έχουν χαρτιά νόμιμου πολίτη στη χώρα που ζουν και εργάζονται, να μπορούν να επιστρέφουν στις χώρες προέλευσης τους όταν το επιθυμούν, να μην θεωρούνται παράνομοι σε μια χώρα που προσφέρουν μόνο και μόνο γιατί είναι «ξένοι».

Επιτέλους, πόσες ανθρώπινες ζωές, πόσους θανάτους χρειάζεται η κυβέρνηση για να «κοιμάται ήσυχη»;

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας

Σειρά εκδηλώσεων στη Στρούγκα: Υψώνοντας τείχη

κλικ στην αφισα για μεγέθυνση

Υψώνοντας Τείχη

Πέμπτη 17/2 - Πέμπτη 24/2 - Πέμπτη 3/3 και ώρα 20:00

Προβολές και συζητήσεις με θέμα τα τείχη που χτίζουμε γύρω μας.

Έβρος, Μπέλφαστ, Βερολίνο, Παλαιστίνη και αλλού

Αφού δε μπορεί να γίνει μία... ας πάμε και στις δύο!

Αγωνίζονται για όλους μας!

Παρασκευή 11/2 6μμ

στο Μουσείο

Σαββάτο 12/2 12 πμ
στην πλ. Κολιάτσου










σήμερα

20η ημέρα απεργίας πείνας
300 μεταναστών εργατών

Οι μέρες της σοβαροφάνειας είναι μετρημένες

Εργαστήρι μάσκας για παιδιά

Κυριακή 13 Φεβρουαρίου από τις 11.00 έως 13.00 στη Στρούγκα (στο παιδικό εργαστηρι )
Δηλώστε συμμετοχή !!

Χωρίς σχόλια...

Στήριξη στους 300 εργάτες απεργούς πείνας - Διαδήλωση απόψε 6μμ στη Νομική Αθηνών

Πορεία συμπαράστασης στους 300 εργαζόμενους απεργούς πείνας

Την Πέμπτη 3/2 θα συμπληρωθούν 10 ημέρες σκληρής απεργίας πείνας των 300 εργαζόμενων.

Όλοι και όλες στη διαδήλωση - πορεία έξω από τη νομική σχολή στις 6μμ, να τους κάνουμε να νιώσουν πως δεν είναι μόνοι.

Εν τω μεταξύ στο κτίριο πατησίων και ηπείρου συνεχίζει να υπάρχει ανάγκη για κόσμο κάθε μέρα, όλες τις ώρες...

Ξεκινά σήμερα η απεργία πείνας των 300 μεταναστών

από την άφιξη των μεταναστών στον πειραιά τα ξημερώματα της κυριακής

"έλληνες αδέρφια μας υποστήριξη ζητάμε" έγραφε το πανώ

Αντιγράφουμε από το blog της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης:

"Είναι ένας αγώνας μεταναστών συμπολιτών μας που προτάσσουν χέρι φιλίας και αλληλεγγύης στην ελληνική κοινωνία. Γιατί είναι κοινό συμφέρον ντόπιων και μεταναστών-ριών να βγουν οι χιλιάδες συμπολίτες μας από την γκρίζα ζώνη της κοινωνίας. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να χτυπηθεί η μαύρη εργασία, ο αποκλεισμός και τα κάθε τα κάθε είδους κυκλώματα εκμετάλλευσης. Γιατί πρέπει επιτέλους να δοθεί επιτέλους απάντηση στις ρατσιστικές φωνές που αυξάνονται επικίνδυνα."

το κείμενο της συνέλευσης των μεταναστών απεργών πείνας:

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας.

Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών.

Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι«προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες.

Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που
περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας

Παιδικό Εργαστήρι και Θεατρική Παράσταση - Κυριακή 30/1 στη "Στρούγκα"

Πρόγραμμα παιδικών εργαστηρίων:

10.30 το πρωί

βάψιμο παιδικών φατσούλων

11.30~ 13.00

θεατρικό παιχνίδι (για παιδιά 6-10 ετών)

αφήγηση παραμυθιού (για παιδιά 4-6 ετών)

στη μία το μεσημέρι...

παιδική θεατρική παράσταση «Μεθαύριο»

από τους "Τσιριτσάντσουλες"

και ενα κάλεσμα προς μπαμπάδες και μαμάδες:

Επειδή οι ώρες θα είναι πολλές και τα παιδιά στην ανάπτυξη, φέρτε κάτι γλυκό να φτιάξουμε ένα μπουφέ...

Cine Strouga - Προβολές Γενάρη - Φλεβάρη '11

κλικ στην εικόνα για να εμφανιστεί το πρόγραμμα προβολών


ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΕΜΠΤΕΣ
ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΗΣ ΣΤΡΟΥΓΚΑΣ
27/1 - 3/2 - 10/2
στις 8μμ
είσοδος ελεύθερη

Υπουργικά μυαλά στα κάγκελα...

Το μετανάστη και τον πρόσφυγα δε τους διώχνει από τη χώρα τους ούτε η περιέργεια ούτε το γούστο. Τους διώχνει είτε η φτώχεια είτε ο πόλεμος και το μίσος. Η όλα αυτά μαζί. Αυτά έδιωξαν και εκατομμύρια έλληνες στα δύο μεγάλα κύματα μετανάστευσης του παρελθόντος:

-Το πρώτο κύμα ήταν στην εικοσαετία μεταξύ 1900-1920, μετά από την πτώχευση του 1893 και την ήττα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Τότε επεβλήθη Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ) με πολύ αυστηρό δημοσιονομικό έλεγχο (σας θυμίζει κάτι;). Στα χρόνια που ακολούθησαν ξενιτεύτηκε το 8% του τότε πληθυσμού.

-Το δεύτερο κύμα ήρθε μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, όταν κάποιοι έφευγαν μετανάστες προς τη δύση για να επιβιώσουν από τη φτώχεια της ρημαγμένης από τους ναζί χώρας και κάποιοι πρόσφυγες προς το "ανατολικό μπλοκ" για να γλυτώσουν από το μίσος των νικητών του εμφυλίου.

Το σύνολο περίπου 5,5 εκατομμύρια άνθρωποι. Αυτοί τράβηξαν κυρίως για Η.Π.Α., Αυστραλία και Γερμανία ή για Ρωσία, Ουκρανία, Βουλγαρία. Ανάμεσα στα δύο αυτά κύματα, υπήρξε κι άλλο ένα προσφυγικό κύμα προς την ελλάδα αυτή τη φορά:

-Περίπου 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες ήρθαν το 1922-24 διωγμένοι από τον πόλεμο και τη μικρασιατική καταστροφή. Κάποιοι από αυτούς τους "βρωμιάρηδες και τουρκόσπορους" όπως τους αποκαλούσαν τότε, ήταν οι πρόγονοί μας που έχτισαν τη γειτονιά μας, τη Νέα Φιλαδέλφεια.

Η αφορμή για να ειπωθούν αυτά, είναι κάποιες ιδέες που μπαίνουν στα κεφάλια του χειρότερου είδους νεοελλήνων -των σημερινών υπουργών δηλαδή- που θέλουν να χτίσουν σιδερόφραχτα τείχη στα σύνορα και ν’ αγοράσουν κάτι ολλανδικά καράβια - πλωτές φυλακές για να κλείσουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγές που φτάνουν στη χώρα. Σ' αυτό το σημείο καλό θα ήταν να δούμε πως είναι αυτά τα πλωτά κολαστήρια.


Η χώρα προφανώς και δεν έχει απεριόριστες δυνατότητες φιλοξενίας. Προφανώς και κάποιοι πολίτες -ειδικά σε υποβαθμισμένες γειτονιές του κέντρου- αντιμετωπίζουν προβλήματα στην καθημερινή συμβίωσή τους με ταλαιπωρημένους, πεινασμένους ή και άστεγους μετανάστες. Όμως τα συρματοπλέγματα δεν είναι λύση. Τα τείχη και οι πλωτές φυλακές είναι εκ των προτέρων καταδικασμένα σε αποτυχία. Παραπέμπουν σε άλλες εποχές και περιοχές και αποτελούν απόπειρα εκφασισμού της ελληνικής κοινωνίας.

Το κύμα της μετανάστευσης καλό θα ήταν να σταματούσε (και οι ίδιοι οι μετανάστες θα το ήθελαν), αλλά αυτό είναι αδύνατο να συμβεί όσο συνεχίζεται η άδικη, αρπακτική και συχνά φονική συμπεριφορά των κυβερνήσεων και των πλουσίων από τις ανεπτυγμένες χώρες της δύσης, απέναντι στους λαούς κυρίως του αφρικανικού νότου και της ασίας. Άρα οι εχθροί βρίσκονται αλλού, και σίγουρα όχι μεταξύ των μεταναστών.

Ένας λαός που έχει τραγουδήσει μόλις πριν 30 χρόνια τους παρακάτω στίχους του Γιάννη Μαρκόπουλου για τα ξενιτεμένα του παιδιά, δε μπορεί να επιτρέψει τείχη και πλωτά κλουβιά. Ένας λαός που και σήμερα απειλείται με νέο κύμα μετανάστευσης λόγω της ληστρικής επιδρομής Ε.Ε. και ΔΝΤ δεν πρέπει να το επιτρέψει!

Διαβάστε και το κείμενο της Ανοιχτής συνέλευσης κατοίκων Νέας Φιλαδέλφειας για τις πρόσφατες ρατσιστικές επιθέσεις στη γειτονιά μας...