ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010, 19:00
ΣΤΗ «ΣΤΡΟΥΓΚΑ»
(Δεκελείας 116, Νέα Φιλαδέλφεια)
Θα προβληθεί η ταινία
ΤΟ ΣΙΔΕΡΕΝΙΟ ΤΕΙΧΟΣ (2006) του Μωχάμετ Αλατάρ
Θα ακολουθήσει μια πρώτη παρουσίαση των στόχων της αποστολής:
«Ένα Καράβι για τη Γάζα»
Με τη συμμετοχή εκπροσώπων της πρωτοβουλίας
ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
Πέτρος Γιώτης, Δημήτρης Πλιώνης
φτου-φτου σας κορίτσαροι!
.jpg)
Ένα χρόνο μετά τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Γάζα, ο αποκλεισμός των ελεύθερων-πολιορκημένων κατοίκων της συνεχίζεται και εντείνεται. Η «Διεθνής Κοινότητα» εθελοτυφλεί μπροστά στη σιωνιστική θηριωδία, τροφοδοτώντας την αδιαλλαξία του κατακτητή.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, οφείλουμε όλοι να ενδυναμώσουμε άμεσα το κίνημα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό που συνεχίζει να αντιστέκεται ενάντια στο δυνάστη του. Οφείλουμε να πάρουμε πρωτοβουλίες για να ανεβάσουμε ξανά ψηλά στις προτεραιότητες της ελληνικής κοινωνίας την έμπρακτη στήριξη στον παλαιστινιακό αγώνα.
Σε αυτή την κατεύθυνση, πραγματοποιούνται εδώ και καιρό διεθνείς αποστολές με ελληνική συμμετοχή, με πρωταρχικό στόχο να άρουν τον μιντιακό αποκλεισμό της παλαιστινιακής γενοκτονίας και να εγείρουν διεθνώς το ζήτημα της αλληλεγγύης. Ταυτόχρονα, ενεργοποιούνται πανευρωπαϊκά και διεθνώς κινήσεις και πρωτοβουλίες αποκλεισμού του Ισραήλ και των υποστηρικτών της ναζιστικής πολιτικής του από κάθε είδους εκδηλώσεις και συνεργασίες (οικονομικές, πολιτικές, πολιτιστικές, ακαδημαϊκές, αθλητικές), όπως η BDS (Μπουκοτάζ – Απόσυρση Επενδύσεων – Κυρώσεις), και η διακήρυξη του Καίρου, που εμπνέονται από τον διεθνή αγώνα ενάντια στο Απαρτχάιντ. Στην προσπάθεια αξιοποίησης του δυτικού «νομικού πολιτισμού» ενάντια στην συστηματική κατάφωρη παραβίασή του από την «καλύτερη δημοκρατία» της Μέσης Ανατολής, εκδίδονται εντάλματα σύλληψης για ισραηλινούς εγκληματίες πολέμου (πριν λίγες βδομάδες εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για την πρώην ΥΠΕΞ. του Ισραήλ Τζίμπι Λίβνι στην Γηραιά Αλβιόνα).
Ένα χρόνο μετά την σιωνιστική εισβολή, πραγματοποιήθηκαν δυο από τις μαζικότερες διεθνείς αποστολές (Viva Palestina, Gaza Freedom March) που απασχόλησαν για μέρες τα διεθνή και αραβικά δίκτυα ενημέρωσης.
Ως ελληνική αποστολή που συμμετείχε στο Gaza Freedom March, καλέσαμε μαζί με άλλους συντρόφους και συναγωνιστές σε ανοιχτή συνέλευση στο Πολυτεχνείο (Πατησίων) Πέμπτη 21/1/10 για να συζητήσουμε και να συναποφασίσουμε για περαιτέρω δράσεις και ενέργειες σε συντονισμό με το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης και να βάλουμε τις βάσεις για τη καμπάνια «Ένα πλοίο για τη Γάζα», συμμετέχοντας ως ελληνικό κίνημα στην αποστολή στολίσκου πλοίων από διάφορες χώρες, που θα επιχειρήσουν την Ανοιξη να άρουν δια θαλάσσης τον αποκλεισμό της Γάζας.
Το εγχείρημα αυτό απαιτεί αρκετή δουλειά και μαζική συμμετοχή για να αντιμετωπιστούν πολυάριθμες δυσκολίες, που ήδη προδιαγράφονται στον ορίζοντα από την εκβιαστική και τρομοκρατική πολιτική του Ισραήλ εις βάρος τρίτων χωρών, που παραδοσιακά στέκονταν στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού.
· Να δυναμώσουμε τη διεθνή πίεση, προκειμένου να αρθεί ο αποκλεισμός της Γάζας.
· Να θέσουμε προ των ευθυνών τους τις ελληνικές κυβερνήσεις που συναινούν στο έγκλημα.
· Ολόπλευρη στήριξη στον αντιστεκόμενο λαό της Παλαιστίνης!
Αλληλέγγυοι και Αλληλέγγυες στον αγώνα για μια ελεύθερη Παλαιστίνη
Ένας από αυτούς, ο Τζο Ουσμάν δήλωσε:
Με συνέλαβαν 4 αστυνομικοί, τρεις άνδρες και μια γυναίκα στην Ερμού. Μου πέρασαν χειροπέδες.
Με πήγαν σε σκοτεινό σημείο κοντά στην εκκλησία της Καπνικαρέας και εκεί με χτύπησε ένας με το γόνατο στο στομάχι αφού μου κατέβασε το κεφάλι κάτω με το χέρι του.
Με πήγανε στο τμημα , πόναγα πολύ και έκανα εμετό. Με πήγανε σε νοσοκομείο και με έστειλαν οι γιατροί σε άλλο για να κοιτάξουν το στομάχι μου. Όταν φύγαμε οι γιατροί έδωσαν χαρτί αλλά αυτό μου το πήραν οι αστυνομικοί. Μέσα στο Τμήμα είδα να χτυπάνε πολύ άσχημα άλλον ένα από τη Σενεγάλη.
Με άφησαν ελεύθερο στις 30 Δεκέμβρη».
Ο Γκίλι Ντάουαν δήλωσε: «Με συνέλαβαν αστυνομικού στις 29 Δεκέμβρη στις 6 με 7 το απόγευμα στην Ερμού. Πήγαινα σπίτι μου, δεν πούλαγα τίποτα. Τους είπα «αν θέλετε να σας δώσω τα χαρτιά μου» και είπαν «όχι». Με έριξαν κάτω και μου ανέβασαν το πόδι στο κεφάλι. Μου έβαλαν χειροπέδες και με 
Με έγδυσαν στο κελί, μου είχαν τις χειροπέδες και τότε με χτύπησαν πολύ στο κεφάλι, στα πόδια και το χέρι. Με χτύπησαν με τα χέρια τους και με γκλόμπ.
Όταν μου βγάλανε τα ρούχα με φωτογράφισαν γυμνό και γελούσαν..
Φώναζαν «Μαύρε μαλάκα άει γαμήσου, εδώ είναι Ελλάδα, να φύγετε να πάτε στην Αφρική.»
Μετά γελούσαν πειράζανε το πουλί μου και μου έβαλαν δάκτυλο στον κώλο.»
Αφού με άφησαν την επόμενη μέρα πήγα σε νοσοκομείο και μου έδωσαν χαρτί οι γιατροί.»
Τα ερωτηματικά που προκύπτουν είναι μεγάλα:
Γνώριζε ο Χρυσοχοίδης τα επαναλαμβανόμενα κρούσματα ρατσιστικής βίας μέσα στο ΑΤ Ακροπόλεως και επέλεξε να παρέμβει μόνο στην κραυγαλέα περίπτωση του Χιλιανού μετανάστη;
Γιατί δεν ερευνώνται τα έργα και οι ημέρες της αστυνομικής βαρβαρότητας και στις άλλες υποθέσεις;
Μετά τις κρατικές ορδές του Χρυσοχοίδη στον κοινωνικό χώρο "Ρεσάλτο", σειρά παίρνουν οι παρακρατικοί ναζιστές στον κοινωνικό χώρου του στεκιού μεταναστών στα Χανιά. Λάβαμε σήμερα το πρωί από το στέκι μεταναστών Χανίων και αναδημοσιεύουμε:
ΕΜΠΡΗΣΤΙΚΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ
ΣΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ-ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
Τα ξημερώματα φασίστες έσπασαν την πόρτα του στεκιού, μπήκαν μέσα, έριξαν οινόπνευμα και έβαλαν φωτιά στο κτίριο. Υπέγραψαν την πράξη τους με σβάστικες.
Την προηγούμενη εβδομάδα είχαν γράψει ρατσιστικά συνθήματα στην είσοδο του στεκιού. Σήμερα έβαλαν φωτιά. Αύριο τι;;;
Εδώ και μήνες στα Χανιά, μετανάστες δέχονται άγριες επιθέσεις με τελευταία την δολοφονική επίθεση στην κεντρική πλατεία 1866. Έλληνες αντιρατσιστές ξυλοκοπούνται για αυτή τους την ιδιότητα, σπίτια μεταναστών γίνονται στόχοι επιθέσεων...
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ
Η ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΧΟΛΗ ΑΠΛΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ
ΕΥΘΥΝΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ
ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ
Αμέσως πήγαμε στην κατάληψη της “Στρούγκας” στη Νέα Φιλαδέλφεια, για να διαπιστώσουμε με φρίκη πως αυτό που υποψιαζόμασταν έχει ήδη συμβεί:
-Καταλαμβάνοντας έναν δημοτικό χώρο που η χρόνια αδιαφορία των δημοτικών αρχών είχε μετατρέψει σε σκουπιδότοπο...
-Προσπαθώντας να τον καθαρίσουμε και να τον μετατρέψουμε σε ελεύθερο κοινωνικό χώρο νεολαίας που η περιοχή μας στερείται εδώ και χρόνια...
-Προσπαθώντας να φέρουμε σε διάλογο και επαφή τους γείτονές μας για όσα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα καλύπτονται από την εκκωφαντική σιγή των Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης και των πολιτικών ηγεσιών...
...Μετατραπήκαμε κι εμείς χωρίς καν να το καταλάβουμε σε μιά αιμοσταγή τρομοκρατική συμμορία επίδοξων φονιάδων κι εμπρηστών!
Τα ευρήματα στην κατάληψη της “ΣΤΡΟΥΓΚΑΣ” στην οδό Δεκελείας 116 στη Νέα Φιλαδέλφεια (η διεύθυνση προς διευκόλυνση των διωκτικών αρχών και για να μη χάσει πάλι το δρόμο ο εισαγγελέας) δυστυχώς είναι πανομοιότυπα με αυτά που βρέθηκαν στο “ΡΕΣΑΛΤΟ”!
Αποδεχόμενοι με συντριβή την ενοχή μας για τα ίδια κακουργήματα για τα οποία διώκεται η αδίστακτη συμμορία του κοινωνικού χώρου “ΡΕΣΑΛΤΟ”, παραθέτουμε φωτογραφικά ντοκουμέντα από τα ευρήματα στον κοινωνικό χώρο της “ΣΤΡΟΥΓΚΑΣ”, όπως και τις κακουργηματικές πράξεις στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν:
κλικ στις εικόνες για μεγέθυνση.
Αν θέλαμε να κάνουμε γιάφκες στις γειτονιές μας κύριε Χρυσοχοίδη, δεν θα βάζαμε ταμπέλα απ' έξω...
ΜΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ...
ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΕΣ ΜΑΣ ΠΕΡΝΑΤΕ;
Από το λεξικό νεοελληνικής γλώσσας:
φασισμός ο [fasizmós]: 1. πολιτικοκοινωνικό σύστημα της άκρας δεξιάς, με έντονα αυταρχικό και εθνικιστικό χαρακτήρα, που καταργεί τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία και βασίζεται στο μονοκομματισμό και στον ολοκληρωτισμό: Ο ~ αιματοκύλησε την Ευρώπη. Δε θα περάσει ο ~! 2. (ιστ.) δικτατορικό καθεστώς που, με αρχηγό το Mουσολίνι, επικράτησε στην Iταλία: Ο ιταλικός ~ κράτησε από το 1922 ως το 1943.
3. χαρακτηρισμός αυταρχικής ενέργειας, πράξης ή καταπιεστικής, δεσποτικής συμπεριφοράς.
Εκτός από το φασισμό που ηττήθηκε στρατιωτικά στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπάρχει ο φασισμός που αντιμετωπίζουμε καθημερινά και δεν ηττήθηκε ακόμα:
-Φασισμός είναι άνθρωποι δια της βίας και της φοβέρας να εξουσιάζουν, και άνθρωποι δια της βίας και του φόβου να εξουσιάζονται.
-Φασισμός είναι η νομοθετική εξουσία (βουλή), δικαστική εξουσία (δικαστήρια), εκτελεστική εξουσία (αστυνομία, υπηρεσίες) να αντιμετωπίζει τους πλούσιους και εξουσιαστές ως ανώτερους ανθρώπους από τους φτωχούς και εξουσιαζόμενους.
-Φασισμός είναι τα σύνορα, οι στρατοί, οι σημαίες και οι θρησκείες που χωρίζουν τους ανθρώπους ενώ δεν έχουν τίποτα για να χωρίσουν.
-Φασισμός είναι το καθημερινό, οργανωμένο ψέμα των τηλεοπτικών δελτίων και οι «κοινές γνώμες» των τηλεπαράθυρων που μόνο κοινές δεν είναι.
-Φασισμός είναι η λογοκρισία της ελεύθερης γνώμης, της έκφρασης, και της κριτικής σε ό,τι μας φοβίζει, σε ό,τι μας καταπιέζει
-Φασισμός είναι ο καθημερινός φόβος που νιώθουμε για τον ισχυρότερο, για το αφεντικό, για τον υπουργό, το δικαστή, τον αρχιμανδρίτη, τον αστυνομικό.
-Φασισμός είναι ο καθημερινός φόβος που μας ζητούν να νιώθουμε για το λαό που ζει πέρα από τα σύνορα, φασισμός και το μίσος που μας ζητούν να δείχνουμε στους γείτονες «για το καλό της πατρίδας».
-Φασισμός είναι ο φόβος που μας λένε πως θα ‘πρεπε να νιώσουμε για τον ξένο και φοβισμένο μετανάστη με το που έρχεται στη γειτονιά μας, φασισμός και η εκμετάλλευση, τα βασανιστήρια και οι απελάσεις που περιμένουν το μετανάστη που ζει στη γειτονία μας.
-Φασισμός είναι η από φόβο εγκατάλειψη της ελπίδας για πραγματική ελευθερία για όλους εμάς μαζί, με αντάλλαγμα την ελπίδα μίας ασφαλούς φιλήσυχης ζωής μες τη μοναξιά, μιας ζωής κλεισμένης σ’ ένα τσιμεντένιο κουτί, σ’ ένα αστραφτερό αυτοκίνητο, σ’ ένα της μόδας συνολάκι.
-Φασισμός είναι να μαθαίνουν τα παιδιά το φόβο στα σχολεία και να βαδίζουν στρατιωτικά κάτω από μιαν εξέδρα που πάνω της είναι όλοι αυτοί που συμβολίζουν το φόβο την ημέρα της επετείου του...
Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Νέας Φιλαδέλφειας
Βρίσκομαι στην 20η μέρα απεργίας πείνας, φανερά εξαντλημένος και νευριασμένος με το νοσοκομειακό σύστημα των φυλακών. Όλοι τάχα μου ενδιαφέρονται για μένα, για τη ζωή του συνανθρώπου τους, μα κανείς δεν έχει φροντίσει, «δεν έχει την αρμοδιότητα» να γίνουν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις ώστε να μεταφερθώ στο νοσοκομείο των κρατουμένων.
Η καθημερινή ταλαιπωρία των εξετάσεων καταβάλει ολοένα τον οργανισμό μου ιδίως δε, η χθεσινή που με βρήκε στο πέρα δώθε επί 2μιση ώρες, ώστε να εξεταστούν τα ζωτικά μου όργανα και να παραπεμφθώ σε εξετάσεις αίματος.
«είμαι σε πρώτη προτεραιότητα για αυτές».
Θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 3 Αυγούστου, όταν θα βρίσκομαι ήδη στην 25 ημέρα απεργίας πείνας…
Παρότι που καίω πλέον μυϊκό ιστό και η πίεση και το ζάχαρο μου βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
Βέβαια το ότι κρατιέμαι στα πόδια μου, που η ψυχή μου ξέρει πως, θάβεται από κακεντρέχειες του τύπου: «αυτός τρώει κρυφά»
Εις το επανιδειν
Θοδωρής Ηλιόπουλος
Από τα νεκροσέντονα των Δικαστικών Φυλακών Κορυδαλλού
Στις 8 Ιουλίου , μετά από 6 1/2 μήνες φυλακή , όπου βρέθηκα για τα γεγονότα του Δεκέμβρη, κατηγορούμενος για πράγματα που δεν έκανα, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αποφάσισε την συνέχιση της κράτησης μου .
Είναι το μόνο βούλευμα που αποφάσισε εξακολούθηση της κράτησης για μια τέτοια υπόθεση, όταν όλοι οι υπόλοιποι προφυλακισμένοι από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, με ίδιες ή και άλλες κατηγορίες , έχουν όλοι αποφυλακιστεί.
Η απόφαση αυτή που αποκαλύπτει προσωπική εμπάθεια και μένος εναντίον μου , που δεν μπορούν να αιτιολογηθούν, ούτε και να εξηγηθούν είναι μια απόφαση μεροληπτική, άδικη και παράνομη έτσι κι αλλιώς, όπως κάθε προφυλάκιση .
Απέναντι στο μίσος αυτό που εκφράζεται σε βάρος μου, απέναντι στην άδικη «ποινή» που εκτίω έτσι κι αλλιώς ως προφυλακισμένος, απέναντι στην επίμονη άρνηση των δικαστων και των εισαγγελέων να δουν τα πραγματικά στοιχεία και την αλήθεια της υπόθεσης , απέναντι στην προφανή και πρωτοφανή διάκριση που γίνεται σε βάρος μου, δεν έχω άλλο μέσο να παλέψω παρά μόνον το ίδιο μου το σώμα.
Κατεβαίνω σε απεργία πείνας. Είναι το μόνο μέσο που μου έμεινε σαν κρατούμενος για να φωνάξω την αλήθεια και να καταγγείλω την τεράστια αδικία.
Να καταγγείλω το μίσος και την εμπάθεια των μηχανισμών του «ποινικού νόμου». Να καταγγείλω την αυθαιρεσία και τη βία μιας τυφλής «δικαιοσύνης» και των ακόμη περισσότερο «τυφλών» υπαλλήλων της.
Από την Παρασκευή 10 Ιουλίου σταματώ να παίρνω τροφή και καταθέτω δήλωση γνωστοποίησης απεργίας πείνας στην διεύθυνση της φυλακής.
Αυτοί που έζησαν τα γεγονότα του Δεκέμβρη, αυτοί που γνώρισαν τη βία των μηχανισμών , αυτοί που έζησαν τη σκληρότητα του κελιού χωρίς ποινή ή και με ποινή, αυτοί που ξέρουν ότι ο μόνος δρόμος για την ελευθερία είναι η αντίσταση, αυτοί που αντιδρούν στην δικαστική αυθαιρεσία και τη φρίκη της, είναι αυτοί που με καταλαβαίνουν και θα σταθούν στο πλευρό μου.
Από τώρα τους ευχαριστώ.
Θοδωρης Ηλιοπουλος
Φυλακές Κορυδαλού
